Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter
[forminator_form id="25163"]

protothema+1dairynews+1protothema+1Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκονται εγκλωβισμένες σε μια κλιμακούμενη εμπορική μάχη σχετικά με το ποιος έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί ονομασίες όπως φέτα, παρμεζάνα και ασιάγκο — μια διαμάχη που έχει μεταφερθεί από τους κύκλους της εμπορικής πολιτικής στο επίκεντρο των διατλαντικών σχέσεων, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ πιέζει για την κατάργηση του ευρωπαϊκού συστήματος προστατευόμενων ονομασιών τροφίμων στις αγορές όλου του κόσμου.
Στο επίκεντρο της σύγκρουσης βρίσκονται Αμερικανοί παραγωγοί όπως η οικογένεια Sartori από το Ουισκόνσιν, η οποία παράγει τυρί Ασιάγκο εδώ και τέσσερις γενιές, από την εποχή του Ιταλού μετανάστη Πάολο Σαρτόρι. Υπό την πίεση της ΕΕ, ωστόσο, πολλές χώρες απαγορεύουν πλέον στις αμερικανικές εταιρείες να χρησιμοποιούν το όνομα "Ασιάγκο", δεσμεύοντάς το για τυρί που παράγεται σε συγκεκριμένες ιταλικές περιοχές. Οι ίδιοι περιορισμοί ισχύουν για την παρμεζάνα και το ρομάνο, αναγκάζοντας εταιρείες όπως η Sartori να περιορίσουν τον τρόπο με τον οποίο προωθούν τα προϊόντα τους στο εξωτερικό.protothema
"Οι καταναλωτές πρέπει να αποφασίζουν ποιο τυρί κερδίζει στην αγορά, όχι οι Ευρωπαίοι δικηγόροι", δήλωσε ο Μπερτ Σαρτόρι, δισέγγονος του ιδρυτή της εταιρείας, στην εφημερίδα The Wall Street Journal News Corp .protothema
Η Ουάσινγκτον απάντησε ενσωματώνοντας διατάξεις σε νέες εμπορικές συμφωνίες που ταξινομούν αυτές τις ονομασίες ως "γενικές" — περιγράφοντας δηλαδή έναν τύπο προϊόντος και όχι τη γεωγραφική του προέλευση. Χώρες όπως η Ταϊβάν, η Μαλαισία και η Αργεντινή έχουν συμφωνήσει να επιτρέψουν στις αμερικανικές εταιρείες να χρησιμοποιούν ευρέως αναγνωρισμένες ονομασίες τυριών. Η συμφωνία της Αργεντινής με τις Ηνωμένες Πολιτείες, που ανακοινώθηκε στα τέλη του 2025, δεσμεύει συγκεκριμένα το Μπουένος Άιρες να μην περιορίσει την πρόσβαση στην αγορά για προϊόντα που χρησιμοποιούν ορισμένους όρους τυριών και κρέατος.nmpf+2
Η ΕΕ υποστηρίζει ότι ονομασίες όπως η φέτα και το Παρμιτζάνο Ρετζιάνο συνδέονται με αιώνες περιφερειακής παράδοσης και δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις γεωγραφικές τους ρίζες. Η Ελλάδα κατέχει αποκλειστικά δικαιώματα της ΕΕ για το όνομα "φέτα" από το 2002. Η Consorzio del Parmigiano Reggiano υποστηρίζει ότι μόνο το τυρί που παρασκευάζεται στη βόρεια Ιταλία υπό αυστηρά πρότυπα παραγωγής αξίζει την ετικέτα Παρμιτζάνο, σημειώνοντας ότι οι παγκόσμιες πωλήσεις απομιμήσεων "παρμεζάνας" υπερβαίνουν τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.dairynews+1
Η Ειδική Έκθεση 301 του 2025 από τον Εμπορικό Αντιπρόσωπο των ΗΠΑ χαρακτήρισε την ατζέντα της ΕΕ για τις γεωγραφικές ενδείξεις "εξαιρετικά ανησυχητική", κατηγορώντας τις Βρυξέλλες ότι παρέχουν προστασία σε "όρους που θεωρούνται σε αυτές τις αγορές ως κοινή ονομασία για προϊόντα". Η Εθνική Ομοσπονδία Παραγωγών Γάλακτος των ΗΠΑ επεσήμανε ένα ετήσιο εμπορικό έλλειμμα γαλακτοκομικών προϊόντων ύψους σχεδόν 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων με την Ευρώπη ως απόδειξη ότι το σύστημα θέτει σε μειονεκτική θέση τους Αμερικανούς εξαγωγείς.dairyreporter+1
Η μάχη έχει επεκταθεί σε αγορές τρίτων χωρών. Στην Ινδονησία, η ΕΕ εξασφάλισε μια συμφωνία που αναγνωρίζει τη φέτα ως αποκλειστικά ελληνική και τη γκοργκοντζόλα ως αποκλειστικά ιταλική — μόνο και μόνο για να διαπραγματευτεί η κυβέρνηση Τραμπ μια ξεχωριστή συμφωνία που επιτρέπει στους Αμερικανούς παραγωγούς να χρησιμοποιούν τις ίδιες ονομασίες. Στην Αυστραλία, μια νέα εμπορική συμφωνία της ΕΕ απαιτεί από τους παραγωγούς να καταργήσουν σταδιακά ονομασίες όπως "fontina" και περιορίζει τη μελλοντική χρήση της "φέτας".allens+1
Με τις εξαγωγές τυριών των ΗΠΑ να αυξάνονται κατά 20 τοις εκατό πέρυσι, σύμφωνα με το Protothema, και τις νέες διμερείς συμφωνίες να προχωρούν σε όλη τη Νοτιοανατολική Ασία και τη Λατινική Αμερική, η διαμάχη για τις ονομασίες δεν δείχνει σημάδια επίλυσης. Όπως το έθεσε η Σόνα Μόρις από την Εθνική Ομοσπονδία Παραγωγών Γάλακτος, υπάρχουν "πολλά καλά πράγματα που έρχονται" — αν και οι Βρυξέλλες είναι απίθανο να το βλέπουν έτσι.protothema+1