Απολιθωμένος δεινόσαυρος ηλικίας 67,5 εκατομμυρίων ετών βρέθηκε κάτω από το πάρκινγκ μουσείου στο Ντένβερ

Το Μουσείο Φύσης και Επιστήμης του Ντένβερ προέβη πρόσφατα σε μια αξιοσημείωτη ανακάλυψη ακριβώς κάτω από το πάρκινγκ του, ξεθάβοντας ένα μερικό απολίθωμα δεινοσαύρου ηλικίας 67,5 εκατομμυρίων ετών κατά τη διάρκεια γεώτρησης για ένα πιθανό έργο γεωθερμικής ενέργειας σε βάθος 763 ποδιών.

Είδη Thescelosaurus και Edmontosaurus

Ο Thescelosaurus ήταν ένας εύρωστος ορνιθίσχιος δεινόσαυρος που έζησε κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο στη Βόρεια Αμερική, με μήκος 3-4 μέτρα και βάρος περίπου 200-300 κιλά. Αυτός ο δεινόσαυρος είχε μια χαρακτηριστική ανατομία με μικρό κρανίο με στενό ράμφος, διαφορετικούς τύπους δοντιών (συμπεριλαμβανομένων έξι ζευγών μυτερών προγναθικών δοντιών και δοντιών σε σχήμα φύλλου) και ένα μυώδες σώμα με παχιά άκρα που δεν ήταν προσαρμοσμένα για τρέξιμο. Τα πενταδάκτυλα χέρια του και τα τετραδάκτυλα πόδια του, μαζί με μια μακριά ουρά που σκλήρυνε από οστεοποιημένους τένοντες και αποτελούσε το μισό μήκος του σώματός του, του έδιναν μια στιβαρή εμφάνιση.prehistoric-wildlife+4

Παρά το γεγονός ότι επισκιάστηκε από πιο διάσημους συγχρόνους του, όπως ο Tyrannosaurus rex και ο Triceratops, ο Thescelosaurus είχε αρκετά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Πιθανότατα ήταν επιλεκτικός τροφοσυλλέκτης, χρησιμοποιώντας το στενό ρύγχος του για να επιλέγει συγκεκριμένα φυτά, και ίσως είχε παμφάγες τάσεις με βάση την ποικίλη δομή των δοντιών του. Οι επιστήμονες έχουν σημειώσει ότι ο Thescelosaurus διέθετε οξείες αισθήσεις όσφρησης και ισορροπίας αλλά κακή ακοή, χαρακτηριστικά τυπικά για ζώα που σκάβουν λαγούμια, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να ζούσε εν μέρει υπόγεια όπως ο συγγενής του Oryctodromeus. Έχουν ταυτοποιηθεί αρκετά είδη, συμπεριλαμβανομένων των T. neglectus (το είδος τύπου), T. garbanii (που μπορούσε να φτάσει σχεδόν τα 4,5 μέτρα) και T. assiniboiensis (ένα από τα μικρότερα είδη με περίπου 3 μέτρα).wikipedia+6

Το οικοσύστημα του Ντένβερ κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο

Η λεκάνη του Ντένβερ διατηρεί ένα αξιοσημείωτο παράθυρο στο οικοσύστημα της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου που υπήρχε πριν από περίπου 67,5 εκατομμύρια χρόνια, κατά το Μάαστριχτ στάδιο ακριβώς πριν από το γεγονός της μαζικής εξαφάνισης. Αυτό το αρχαίο τοπίο φιλοξενούσε μια ποικιλόμορφη ομάδα δεινοσαύρων γνωστή ως πανίδα Lancian, που αντιπροσωπεύει τη νοτιοανατολικότερη επέκταση αυτής της χαρακτηριστικής οικολογικής κοινότητας. Οι δεινόσαυροι που κατοικούσαν σε αυτή την περιοχή περιλάμβαναν τους κερατόψιους Triceratops και Torosaurus, τον αδρόσαυρο Edmontosaurus, τον μικρό ορνιθόποδα Thescelosaurus, τον θωρακισμένο Edmontonia, τον Pachycephalosaurus με το θολωτό κρανίο, τον τρομερό θηρευτή Tyrannosaurus, έναν μη ταυτοποιημένο δρομεοσαυρίδη και τον στρουθοειδή Ornithomimus.wikipedia+2

Είναι ενδιαφέρον ότι τα παλαιοντολογικά στοιχεία υποδηλώνουν οικολογικό διαχωρισμό μεταξύ αυτών των δεινοσαύρων με βάση τις προτιμήσεις ενδιαιτήματος. Ο Thescelosaurus και ο Torosaurus φαίνεται να προτιμούσαν πιο υγρά πεδινά περιβάλλοντα, ενώ ο Ornithomimus και πιθανώς ο Pachycephalosaurus κατοικούσαν σε καλύτερα αποστραγγιζόμενες ορεινές περιοχές. Αυτό το αρχαίο οικοσύστημα διατηρείται εντός του Σχηματισμού του Ντένβερ, ο οποίος αποτελείται κυρίως από αργιλόλιθο, ιλυόλιθο και ψαμμίτη λεπτόκοκκου μεγέθους, με μικρά στρώματα κροκαλοπαγούς που τεκμηριώνουν το μεταβαλλόμενο τοπίο καθώς η Δυτική Εσωτερική Θάλασσα υποχωρούσε και η οροσειρά Colorado Front Range άρχισε να υψώνεται. Ο σχηματισμός όχι μόνο αποτυπώνει τις τελευταίες ημέρες των δεινοσαύρων αλλά καταγράφει επίσης τις δραματικές περιβαλλοντικές αλλαγές που συνέβησαν κατά το όριο Κρητιδικής-Παλαιογενούς περιόδου, παρέχοντας κρίσιμες γνώσεις για μια από τις πιο σημαντικές μεταβατικές περιόδους της Γης.pubs.usgs+4

Ανακάλυψη από το έργο γεωθερμικής γεώτρησης

Η ανακάλυψη του απολιθώματος έγινε κατά τη διάρκεια ενός έργου εξερεύνησης γεωθερμικής ενέργειας τον Ιανουάριο του 2025 στο μουσείο, όπου τα συνεργεία έκαναν δοκιμαστικές γεωτρήσεις σε βάθη σχεδόν 1.000 ποδιών κάτω από το πάρκινγκ. Το μερικό απολίθωμα οστού βρέθηκε ενσωματωμένο σε αρχαία λάσπη σε βάθος 763 ποδιών, μαζί με θραύσματα άνθρακα από φυτά που μπορεί να είχε καταναλώσει ο δεινόσαυρος. Οι επιστήμονες του μουσείου ταυτοποίησαν το δείγμα ως τμήμα σπονδύλου από φυτοφάγο δεινόσαυρο παρόμοιο με τον Thescelosaurus ή τον Edmontosaurus, καθιστώντας το τόσο το βαθύτερο όσο και το παλαιότερο απολίθωμα δεινοσαύρου που βρέθηκε ποτέ εντός των ορίων της πόλης του Ντένβερ.denverite+2

"Αυτή μπορεί να είναι η πιο ασυνήθιστη ανακάλυψη δεινοσαύρου στην οποία έχω συμμετάσχει ποτέ", παρατήρησε ο Patrick O'Connor, διευθυντής του τμήματος Επιστημών Γης & Διαστήματος στο Μουσείο, υπογραμμίζοντας την εξαιρετική σπανιότητα της εύρεσης απολιθωμάτων κατά τη διάρκεια εργασιών γεώτρησης. Το ίδιο το γεωθερμικό έργο, που χρηματοδοτείται από επιχορήγηση 250.000 δολαρίων από το Γραφείο Ενέργειας του Κολοράντο, στοχεύει στην πιθανή αντικατάσταση των συστημάτων φυσικού αερίου του μουσείου με βιώσιμη γεωθερμική θέρμανση και ψύξη.9news+1