Η Emily Kam Kngwarray τιμάται σε μια εμβληματική έκθεση στην Tate Modern

Η Tate Modern διοργανώνει την πρώτη μεγάλη ατομική έκθεση στην Ευρώπη αφιερωμένη στην Emily Kam Kngwarray (περ. 1914-1996), μία από τις πιο εξαιρετικές προσωπικότητες της διεθνούς σύγχρονης τέχνης, παρουσιάζοντας πάνω από 70 έργα της ηλικιωμένης γυναίκας Anmatyerr που μετέφρασε την τελετουργική και πνευματική της ενασχόληση με την πατρογονική της Χώρα σε ζωντανά υφάσματα και μνημειώδεις πίνακες.

Πολιτιστικές παραδόσεις Anmatyerr

Ο λαός Anmatyerr διατηρεί πλούσιες τελετουργικές παραδόσεις που συνδέονται βαθιά με τα πατρογονικά τους εδάφη στην κεντρική Αυστραλία. Οι πολιτιστικές τους πρακτικές διέπονται από τον "Νόμο Anmatyerr", ο οποίος έχει παραμείνει αμετάβλητος σε αντίθεση με τον "νόμο του λευκού ανθρώπου", και καθιερώνει σχέσεις συγγένειας που συνδέουν τους ανθρώπους σαν κλαδιά ενός ενιαίου δέντρου, με τους προγόνους ως ρίζες, τους πρεσβύτερους ως κλαδιά και τα παιδιά ως νέα βλάστηση. Αυτές οι τελετουργικές παραδόσεις περιλαμβάνουν διακριτές ανδρικές και γυναικείες πρακτικές: οι άνδρες εκτελούν τελετές που ονομάζονται akiw και anmanty κατά τη διάρκεια των τελετών μύησης, ενώ οι γυναικείες τελετές αποτελούνται συνήθως από σύντομους στίχους που συνοδεύονται από συμβολικό χορό και ζωγραφισμένα σχέδια στο σώμα, με κάθε στίχο να γιορτάζει έναν συγκεκριμένο τόπο ή προγονικό ον.insidecotton+2

Κεντρικής σημασίας για τον πολιτισμό Anmatyerr είναι η σύνδεση μεταξύ τελετής, τραγουδιού και Χώρας. Ιερά μονοπάτια των Ονείρων (Dreaming trails), όπως το Kwaty (Όνειρο της Βροχής), διασχίζουν τη χώρα των Anmatyerr, με την κηδεμονία να κατέχεται από ηλικιωμένους άνδρες. Το κοινοτικό έργο Anengkerr Anmatyerr Ingkantety έχει αναδυθεί για να τεκμηριώσει και να διατηρήσει αυτές τις παραδόσεις, με έμφαση στη δημιουργία τελετουργικών ασπίδων που διακοσμούνται ενώ τραγουδιούνται σχετικά τραγούδια για τη συγκεκριμένη Χώρα. Παρά τις σύγχρονες πιέσεις, πολλές παραδόσεις τραγουδιών συνεχίζουν να μεταδίδονται μεταξύ των περίπου 3.000 ομιλητών Anmatyerr, οι οποίοι διατηρούν τη γλώσσα τους ως πρώτη γλώσσα και χρησιμοποιούν τις τελετές τους ως δημιουργική στρατηγική για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της ζωής και να επιβεβαιώσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα στον εικοστό πρώτο αιώνα.ingkantety+4

Μετάβαση από το Μπατίκ στον Καμβά

Η Emily Kam Kngwarray ξεκίνησε το καλλιτεχνικό της ταξίδι δημιουργώντας μπατίκ, δουλεύοντας με αυτή την ινδονησιακή τεχνική αντοχής από το 1977 έως το 1988 ως μέρος μιας κοινοτικής δραστηριότητας που εισήχθη στις γυναίκες της Utopia μέσω ενός προγράμματος εκπαίδευσης ενηλίκων. Αυτά τα πρώιμα υφαντά έργα—που χαρακτηρίζονται από στρωματοποιημένες γραμμές, τελείες και ελεύθερα σημάδια—παρείχαν κρίσιμα θεμέλια για το μετέπειτα στυλ ζωγραφικής της. Δουλεύοντας σε εξωτερικούς χώρους με μετάξι ή βαμβάκι τεντωμένο στα γόνατά της και κερί θερμαινόμενο σε δοχεία πάνω από ανοιχτές φωτιές, η Kngwarray ανέπτυξε ένα χαρακτηριστικό εξπρεσιονιστικό στυλ με τολμηρές πινελιές που παρέπεμπαν στις πολιτιστικές της ιστορίες και τη σύνδεση με τη Χώρα.collection.powerhouse+1

Το 1988, η Kngwarray έκανε μια καθοριστική μετάβαση στη ζωγραφική με ακρυλικά σε καμβά, επικαλούμενη πρακτικούς λόγους, συμπεριλαμβανομένου του ότι η ζωγραφική ήταν "πιο εύκολη" και εξυπηρετούσε την εξασθενημένη όρασή της. Αυτή η αλλαγή σηματοδότησε την αρχή μιας εξαιρετικής καλλιτεχνικής επανάστασης, αν και τα πρώιμα έργα της σε καμβά έδειχναν ξεκάθαρα την επιρροή των τεχνικών μπατίκ μέσω επικαλυπτόμενων χρωμάτων και εικόνων που θύμιζαν τη στρωματοποίηση κεριού. Η μετάβαση της επέτρεψε μεγαλύτερη χειρονομιακή ελευθερία—μεγαλύτερα τελάρα καμβά και μακρύτερα πινέλα επέκτειναν το εύρος της, ενώ η τελετουργική της εμπειρία του "βαψίματος" σωμάτων με αλεσμένες ώχρες ενημέρωνε τη ρευστή εκφραστικότητά της. Αν και η κληρονομιά της στο μπατίκ υποχώρησε προσωρινά από το προσκήνιο, υπάρχουν σημαντικές συνδέσεις μεταξύ των δύο μέσων, με πολλά μπατίκ μεγάλης κλίμακας να βρίσκονται πλέον σε σημαντικές συλλογές, συμπεριλαμβανομένου ενός μεταξιού 112 x 1000 εκ. από το 1988 που θα παρουσιαστεί στην έρευνα της Tate Modern το 2025.pacegallery+2

Πατρογονική Χώρα Alhalker

Η Alhalker, που βρίσκεται στην περιοχή Sandover της Βόρειας Επικράτειας της Αυστραλίας, ήταν ο τόπος γέννησης και η πατρογονική πατρίδα της Emily Kam Kngwarray. Αυτή η ιερή Χώρα έγινε αργότερα μέρος αυτού που είναι πλέον γνωστό ως κτηνοτροφικός σταθμός Utopia, με τους πρώτους λευκούς κτηνοτρόφους να εγκαθιστούν εκτάσεις εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Η βαθιά σύνδεση της Kngwarray με την Alhalker διαμόρφωσε ολόκληρη την καλλιτεχνική της πρακτική, με τις εποχιακές μεταμορφώσεις της γης—ιδιαίτερα τις δραματικές πλημμύρες μετά την ξηρασία που καλύπτουν την έρημο με αγριολούλουδα—να γίνονται κεντρικά θέματα στο έργο της.tate+3

Η μνημειώδης σειρά Alhalker Suite, που αποτελείται από 22 καμβάδες, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Kngwarray, γιορτάζοντας τόσο το φυσικό τοπίο όσο και τις πνευματικές δυνάμεις (Altyerr) που το διαποτίζουν. Με τα δικά της λόγια, "Η Χώρα Alhalker είναι δική μας—όπως και το γιαμ anwerlarr. Ζωγραφίζω το φυτό μου, αυτό από το οποίο πήρα το όνομά μου—αυτούς τους σπόρους από τους οποίους πήρα το όνομά μου. Kam είναι το όνομά του. Kam." Αυτή η βαθιά γνώση της Χώρας, συμπεριλαμβανομένων των ζωτικών φυτικών τροφών της (mern angerr), αντικατοπτρίζει τον ρόλο της Kngwarray ως μητριάρχη Anmatyerr και θεματοφύλακα της Alhalker, μια ευθύνη που διοχέτευσε σε χιλιάδες έργα τέχνης από το 1977 έως τον θάνατό της το 1996.nga+4