ნაილ როჯერსი და The Last Dinner Party დევიდ ბოუის ახალი ცენტრის კურატორები იქნებიან

ვიქტორიასა და ალბერტის მუზეუმმა გამოაცხადა, რომ ჯილდოების მფლობელი მუსიკოსი ნაილ როჯერსი და Brit Award-ის მფლობელი ინდი-როკ ჯგუფი The Last Dinner Party იქნებიან სპეციალური გამოფენების მოწვეული კურატორები ახალ დევიდ ბოუის ცენტრში, რომელიც 2025 წლის 13 სექტემბერს ლონდონში, V&A East Storehouse-ში გაიხსნება და უზრუნველყოფს უფასო წვდომას ბოუის პირადი არქივის 90 000-ზე მეტ ნივთზე.

მიკ როკის სტუდიური ფოტოების გამოფენა

მიკ როკი, რომელსაც ხშირად მოიხსენიებენ როგორც "კაცს, რომელმაც გადაიღო სამოცდაათიანები", დევიდ ბოუის ყველაზე საკულტო კადრების ავტორია, რომლებიც არტისტის Ziggy Stardust-ად გარდასახვის პერიოდში შეიქმნა. როგორც ბოუის ოფიციალური ფოტოგრაფი 1972-დან 1973 წლამდე, როკმა დოკუმენტურად აღბეჭდა ბრჭყვიალა სამოსში გამოწყობილი, ტუშიანი თვალების მქონე პერსონა, რომელმაც წაშალა საზღვრები სქესსა და რეალობას შორის, რითაც შექმნა ვიზუალური მემკვიდრეობა, რომელიც სრულყოფილად ავსებდა ბოუის მუსიკალურ ნოვატორობას. მათი შემოქმედებითი კავშირი პროფესიულ თანამშრომლობაზე მეტი იყო; როკი ჩაერთო ბოუის უახლოეს წრეში და მუშაობდა როგორც ფოტოგრაფად, ისე ვიდეოგრაფად, მან გადაიღო საკულტო მუსიკალური ვიდეოები სიმღერებისთვის: "John, I'm Only Dancing", "Jean Genie", "Space Oddity" და "Life On Mars".rockarchive+2

როკის კოლექცია მოიცავს როგორც ინტიმურ პორტრეტებს, ისე სანახაობრივ სასცენო კადრებს, რაც იშვიათ შესაძლებლობას იძლევა, ჩავიხედოთ ბოუის საგულდაგულოდ დაცულ პირად ცხოვრებაში. დაწყებული ბოუის გულახდილი მომენტებით, სადაც ის ანთებული სიგარეტით ხელში იღიმის, დამთავრებული Earls Court-ში შესრულებული Ziggy Stardust-ის სრული პერსონაჟის ამსახველი კადრებით, ეს ფოტოები ისტორიულ არტეფაქტებად იქცა, რომლებიც ბოუის შემოქმედებით ევოლუციას ასახავს. ფოტოები გამოფენილი იყო მთელ მსოფლიოში, მათ შორის ლონდონის The Print Room-ში (Beetles + Huxley) და ლოს-ანჯელესის TASCHEN Gallery-ში. შეზღუდული ტირაჟით გამოცემული პრინტების შეძენა შესაძლებელია სხვადასხვა გალერეასა და მიკ როკის მემკვიდრეობის ფონდში, ფასები დაახლოებით 1500 დოლარიდან იწყება. როკის ნამუშევრები კვლავაც ფასდაუდებელ ინფორმაციას გვაწვდის მუსიკის ერთ-ერთი ყველაზე იდუმალი და ტრანსფორმაციული ფიგურის შესახებ.sfae+2

Station to Station ტურნეს სეტლისტების გამოფენა

Isolar ტურნემ (ასევე ცნობილი როგორც Station to Station ტურნე) ბოუი წარმოადგინა მისი Thin White Duke-ის ფაზაში, თანმიმდევრული სეტლისტით, რომელიც აბალანსებდა უახლეს მასალასა და ფანების საყვარელ ჰიტებს. ტიპური კონცერტი იწყებოდა ეპიკური სათაურით "Station to Station", რასაც მოჰყვებოდა გლემ-ერას ჰიტების, როგორიცაა "Suffragette City", და ახალი, ფანკ-ელემენტებით გაჯერებული ტრეკების, მაგალითად "Fame" და "Stay", ნაზავი. სულიერი "Word on a Wing" კონცერტის მაღალი ენერგიის ფონზე ჩაფიქრების საშუალებას იძლეოდა, ხოლო ქავერები, როგორიცაა The Velvet Underground-ის "I'm Waiting for the Man", ხაზს უსვამდა ბოუის მუსიკალურ გავლენებს.wikipedia+2

კონცერტების უმეტესობა მოიცავდა დაახლოებით 15-16 სიმღერას 90 წუთის განმავლობაში, ძირითადი ნაწილი კი ჩვეულებრივ სრულდებოდა "Diamond Dogs"-ით, რასაც მოჰყვებოდა ბისზე შესრულებული "Rebel Rebel" და "The Jean Genie". ტურნეს შედარებით მოკლე სეტლისტი ზოგიერთი ფანისთვის იმედგაცრუების მომგვრელი იყო, რადგან მათ სურდათ მოესმინათ ისეთი კლასიკური სიმღერები, როგორიცაა "Golden Years", "Ziggy Stardust" და "Space Oddity". ბოუის აკომპანიმენტს უწევდა მისი "Raw Moon" ბენდი, რომელშიც შედიოდნენ კარლოს ალომარი (რიტმ-გიტარა), სტეისი ჰეიდონი (წამყვანი გიტარა), ჯორჯ მარი (ბასი), დენის დევისი (დასარტყამი) და ტონი კეი (კლავიშები) — მათ შექმნეს მყარი მუსიკალური საფუძველი, რომელიც შემდგომ ტურნეებში კიდევ უფრო განვითარდა.setlist+1

EMS სინთეზატორი და ბერლინური ტრილოგია

EMS Synthi AKS გახდა ბოუის ბგერითი რეინვენციის განმსაზღვრელი ინსტრუმენტი მისი ბერლინური ტრილოგიის (Low, "Heroes" და Lodger) პერიოდში. ბრაიან ინომ, რომელიც შეუერთდა ბოუის და პროდიუსერ ტონი ვისკონტის ამ ინოვაციური ჩანაწერების შესაქმნელად, გამოიყენა ეს პორტატული ანალოგური სინთეზატორი ატმოსფერული ტექსტურებისა და ექსპერიმენტული ხმოვანი ლანდშაფტების შესაქმნელად, რაც ამ ეპოქის დამახასიათებელი ნიშანი გახდა. იგივე მოდელი მანამდე გამოყენებული ჰქონდა Pink Floyd-ს ისეთ ტრეკებში, როგორიცაა "On The Run", მაგრამ ინოს მიერ ინსტრუმენტის გამოყენებამ ხელი შეუწყო ბოუის ახალი ელექტრონულ-ემბიენტური მიმართულების ჩამოყალიბებას.wikipedia+1

სინთეზატორის გამორჩეული წვლილი განსაკუთრებით შესამჩნევია Low-ს ინსტრუმენტულ მხარეზე, სადაც ინო ჩაერთო მას შემდეგ, რაც ბექ-ტრეკები "არსებითად" დასრულებული იყო და ახალი ხმოვანი შესაძლებლობები შემოიტანა. ვისკონტის მიერ Eventide H910 Harmonizer-ის ინოვაციურ გამოყენებასთან ერთად (რომელსაც ვისკონტი ცნობილი ფრაზით აღწერდა, როგორც რაღაცას, რაც "დროის ქსოვილს ანგრევს"), EMS სინთეზატორმა ხელი შეუწყო ტრილოგიის საფირმო ჟღერადობის შექმნას — არტ-როკის, ემბიენტისა და კრაუტროკის გავლენების შერწყმას, რაც იმ დროისთვის მოკრძალებული კომერციული წარმატების მიუხედავად, უზარმაზარი გავლენის მქონე აღმოჩნდა. ეს ელექტრონული ექსპერიმენტი წარმოადგენდა დრამატულ გადახვევას ბოუის გიტარაზე დაფუძნებული როკიდან, აქცენტით ატმოსფეროსა და ტონალობაზე, რამაც მოგვიანებით გავლენა მოახდინა პოსტ-პანკ არტისტებზე, როგორიცაა Joy Division და გარი ნიუმანი.reddit+2