ირმის ნახტომის გარე მკლავები იმაზე შორს არის, ვიდრე აქამდე გვეგონა, დაადგინა NASA-მ

NASA-ს Chandra-ს რენტგენულმა ობსერვატორიამ და ESA-ს XMM-Newton-მა დაადგინეს, რომ ირმის ნახტომის ორი გარე სპირალური მკლავი დედამიწიდან 10%-მდე უფრო შორს მდებარეობს, ვიდრე ასტრონომებს აქამდე ეგონათ. ეს აღმოჩენა შესაძლოა ჩვენი გალაქტიკის სტრუქტურის მოდელების გადახედვის მიზეზი გახდეს.

რენტგენული ექოები, როგორც კოსმოსური სახაზავები

კვლევა, რომელიც ჟურნალ Astronomy & Astrophysics-ში გამოქვეყნდა, იყენებდა ტექნიკას, რომელიც დაფუძნებულია გამა-სხივური ანთებების რენტგენულ ექოებზე — გამოსხივების ხანმოკლე, ინტენსიურ ციმციმებზე, რომლებიც ირმის ნახტომის მიღმა წარმოიქმნება. როდესაც ამ ანთებების რენტგენული სხივები გალაქტიკაში მოგზაურობს, ისინი სპირალურ მკლავებში კონცენტრირებულ მტვრის ნაწილაკებზე იფანტება და ქმნის გაფართოებად რგოლებს, რომლებიც კოსმოსურ რენტგენულ ტელესკოპებს შეუძლიათ დაინახონ.esa+2

ამ რგოლების კუთხური ზომისა და გაფართოების სიჩქარის გაზომვით, მკვლევარებს შეუძლიათ ზუსტად გამოთვალონ მანძილი შუალედურ მტვრის ღრუბლებამდე. გუნდმა შეისწავლა სამი გამა-სხივური ანთებით წარმოქმნილი რგოლები: GRB 221009A, GRB 160623A და GRB 031203.cosmos.esa

გალაქტიკური რუკის გადახედვა

მიუხედავად იმისა, რომ დაკვირვებებმა დაადასტურა პერსევსის მკლავამდე მანძილის შესახებ მანამდე არსებული მონაცემები, მათ აჩვენეს, რომ როგორც გარე ფარის-კენტავრის მკლავი, ისე გარე მკლავი დაახლოებით 10%-ით უფრო შორს არის, ვიდრე ადრეული შეფასებები მიუთითებდა. ერთი ანთების მიმართულებით, ყველაზე შორეული მკლავი დედამიწიდან დაახლოებით 62 000 სინათლის წლის მანძილზე გაიზომა.chandra.harvard+2

გუნდმა ასევე შეაფასა, რომ ამ ყველაზე შორეულ მკლავში არსებული მტვრის ღრუბელი დაახლოებით 3 500 სინათლის წლის სიგანისაა. კვლევაში აღნიშნულია, რომ ასეთი მასშტაბების დროს მანძილის მცირე პროცენტული ცვლილებებიც კი დიდ აბსოლუტურ ცვლილებებს იწვევს, რაც ხაზს უსვამს იმას, თუ რამდენად ბევრი რამ რჩება გაურკვეველი ირმის ნახტომის გარე საზღვრების შესახებ.newswise

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი

ჩვენი საკუთარი გალაქტიკის რუკის შედგენა ცნობილია, რომ რთულია, რადგან ჩვენ მას შიგნიდან ვაკვირდებით. მანძილის გაზომვის ტრადიციული მეთოდები დიდ გაურკვევლობას შეიცავს შორეული სტრუქტურებისთვის. რენტგენული ექოს ტექნიკა გვთავაზობს უფრო პირდაპირ გეომეტრიულ მიდგომას და ESA-მ ეს შედეგი შეაფასა, როგორც მეთოდის ძალის დემონსტრირება ირმის ნახტომის ისეთი ნაწილების შესასწავლად, რომლებიც სხვაგვარად ძნელად მისადგომია. აღმოჩენები მიუთითებს, რომ ასტრონომებს შესაძლოა დასჭირდეთ გალაქტიკის საერთო მასშტაბისა და მასის განაწილების შესახებ თავიანთი გაგების კორექტირება.esa