Schiaparelli-მ პარიზის მაღალი მოდის კვირეული საომარი პერიოდის ფუტურისტული კოლექციით გახსნა

დენიელ როზბერის დღემდე ყველაზე ფუტურისტულმა კოლექციამ წარმატებით გახსნა პარიზის მაღალი მოდის კვირეული 2025 წლის 7 ივლისს, შთამბეჭდავი „უკან მომავალში“ პრეზენტაციით, რომელიც შთაგონებული იყო 1940-იანი წლების პარიზის საომარი პერიოდით, როდესაც ელზა სკიაპარელი ნაცისტური შემოჭრის წინ ნიუ-იორკში გაიქცა. სრულად შავ-თეთრმა კოლექციამ მნიშვნელოვანი შემოქმედებითი ცვლილება მოიტანა ამერიკელი დიზაინერისთვის, რომელმაც უარი თქვა Schiaparelli-სთვის დამახასიათებელ კორსეტულ სილუეტებზე და უპირატესობა მიანიჭა მოკლე ბიუსტიერებსა და ექსპერიმენტულ მკერავის ტექნიკას, რომელიც მიზნად ისახავს „წინსვლას“ და წარსულსა და მომავალს შორის ზღვრის წაშლას.

ომით შთაგონებული ფუტურიზმი და ისტორიული კონტექსტი

როზბერის კოლექცია ღრმა შთაგონებას იღებს მოდის ისტორიის გადამწყვეტი მომენტიდან: 1940 წლის ივნისიდან, როდესაც ელზა სკიაპარელი ნაცისტური შემოჭრის წინ პარიზიდან ნიუ-იორკში გაიქცა. ეს ისტორიული კონტექსტი გახდა კოლექციის კონცეპტუალური საფუძველი, რომელიც როზბერიმ აღწერა, როგორც მიძღვნილი „იმ პერიოდისადმი, როდესაც ცხოვრება და ხელოვნება უფსკრულის პირას იყო: ელეგანტურობის ჩასვლისა და იმ სამყაროს დასასრულისადმი, რომელიც ჩვენ ვიცოდით“. ფერისა და თანამედროვე მითითებების მოშორებით, როზბერიმ შექმნა ის, რასაც მან უწოდა „პოსტ-მომავლის ძველი სამყარო“, რომელიც პარადოქსულად ფუტურისტულად გამოიყურება.10magazine+3

კოლექციის არქიტექტურული ელემენტები პირდაპირ მიუთითებს 1930-იანი და 1940-იანი წლების ესთეტიკაზე და გარდაქმნის მათ რევოლუციურად:10magazine

• ირიბად შეკერილი კაბები, კორსეტების გარეშე
• ვიწრო ქვედაბოლოები, შარფებთან ერთად
• მატადორის ქურთუკები მდიდრული დეტალებით
• 1938 წლის ხელახლა წარმოდგენილი „Apollo“-ს კონცხი, რომელიც უკუღმაა ჩაცმული და გაფორმებულია ბრილიანტის ვარსკვლავებით
• სამხედრო სტილის ელემენტები, რომლებიც ეხმიანება სკიაპარელის 1940 წლის გაზაფხულის კოლექციას, სადაც გამოყენებული იყო „თხრილის“ ყავისფერი და კამუფლაჟის პრინტებიcrfashionbook

კორსეტული სილუეტებისგან დაშორება

2025 წლის შემოდგომა/ზამთრის კოლექციამ მნიშვნელოვანი ცვლილება მოიტანა Schiaparelli-ს საფირმო ესთეტიკაში, სადაც როზბერიმ შეგნებულად მიატოვა სახლის ცნობილი კორსეტული სილუეტები, რომლებიც განსაზღვრავდა მის წინა ნამუშევრებს. ამის ნაცვლად, წელი და თეძოები ხაზგასმული იყო ინოვაციური ტექნიკით, მათ შორის დარბილებით, შეკრული ტიულით და აბრეშუმის ორგანზას ფრიალებით. ამ ახალმა მიდგომამ შესთავაზა „როგორც ინტენსივობა, ისე სიმსუბუქე“, რაც ქმნის დრამატულობას შეზღუდვის გარეშე, ექსპერიმენტული მკერავის ტექნიკის მეშვეობით მოძრაობის თავისუფლების კვლევისას.crfashionbook+2

კოლექციაში წარმოდგენილი იყო 1940-იანი წლების სილუეტები დამოკლებული, ნაკლებად შეკრული და სვეტისებრი კიდეებით, 1980-იანი წლების სტილის მხრებთან ერთად. ელზას ქურთუკი, მკვეთრი მხრების მქონე ნივთი, რომელიც ეხმიანება საარქივო დიზაინს, გამოჩნდა როგორც მატყლის, ისე საღამოს სამოსის ვარიაციებში, რაც წარმოადგენს ამ ახალ სტრუქტურირებულ მიდგომას, რომელიც შეგნებულად ერიდებოდა კორსეტებს. ეს დაშორება ასახავს როზბერის ფილოსოფიურ შედარებას სკიაპარელსა და მის თანამედროვე კოკო შანელს შორის, აღნიშნავს რა: „შანელი დაინტერესებული იყო იმით, თუ როგორ შეიძლებოდა ტანსაცმელი ყოფილიყო პრაქტიკული ქალებისთვის; ელზა დაინტერესებული იყო იმით, თუ რა შეიძლებოდა ყოფილიყო მოდა.“aeworld+3

ტექნიკური ინოვაცია და ოსტატობა

კოლექციამ წარმოაჩინა როზბერის ტექნიკური ვირტუოზულობა ინოვაციური მასალების მანიპულაციისა და კონსტრუქციის ტექნიკის მეშვეობით. Donegal-ის მატყლი და მაღალი ბზინვარების ატლასი გახდა მკვეთრად შეკერილი საქმიანი კოსტიუმების საფუძველი, ხოლო ვერცხლისა და მოციმციმე ძაფებით ნაქარგებმა ქურთუკებს ფუტურისტული ბზინვარება შესძინა. სახლის ნაცნობი კოდები დახვეწილად იყო ინტეგრირებული კერამიკული ელემენტების მეშვეობით, რომლებიც მალავდა ანატომიურ მოტივებს მკერავის დეტალებში, ხოლო შარფები ნაქარგი იყო შვეიცარიული წერტილებითა და საზომი ლენტებით, ელზას ეპოქის ტექნიკის გამოყენებით.aeworld

მასალებმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა წარსულსა და მომავალს შორის ხიდის გადებაში, განსაკუთრებული ყურადღებით ტექსტურასა და მოძრაობაზე. წინა კოლექციებმა აჩვენა მსგავსი მატერიალური ინოვაცია, როგორიცაა 2025 წლის გაზაფხული/ზაფხულის გლიცერინით დამუშავებული სირაქლემას ბუმბულები, რომლებმაც მიაღწიეს დამძიმებულ, თითქმის თხევად მოძრაობას, რომელიც მოგვაგონებს 1930-იანი წლების მაიმუნის ბეწვს. 2025 წლის შემოდგომა/ზამთრისთვის ეს ექსპერიმენტული მიდგომა გაგრძელდა უნაკერო კორსეტის ტექნიკით და თვალშისაცემი ალისფერი ატლასის კაბით, რომელზეც გამოსახულია მექანიკურად მფეთქავი გული, წითელი ბრილიანტებით გაფორმებული — პირდაპირი ხარკი სალვადორ დალის 1953 წლის „სამეფო გულისადმი“, რაც კოლექციის ტექნიკური ინოვაციისა და სიურეალისტური ტრადიციის შერწყმის მაგალითია.5elevenmag+1

სახლის მომავალი მიმართულება

როზბერის 2025 წლის შემოდგომა/ზამთრის კოლექცია მიუთითებს Schiaparelli-სთვის გადამწყვეტ გარდამტეხ მომენტზე, თავად დიზაინერი მას აღწერს როგორც „გედის სიმღერას“ და შემოქმედებითი ტრილოგიის ნაწილს, რომელიც მოიცავს მის წინა „ფენიქსისა“ და „იკაროსის“ კოლექციებს. კულისებში მან გაამხილა გეგმები „ხელახლა აღმოაჩინოს და მოახდინოს ყველაფრის რესტრუქტურიზაცია“ თავის შემოქმედებით პროცესში, რაც მიანიშნებს, რომ ეს კოლექცია წარმოადგენს როგორც კულმინაციას, ისე გარდამავალ ეტაპს. სახლის მოსალოდნელი კოდებისგან ეს შეგნებული დაშორება ასახავს როზბერის მხატვრულ ფილოსოფიას, რომ მოდამ მუდმივად უნდა გამოიწვიოს და გააოცოს: „მე არ მინდა, რომ თქვენ იცოდეთ, რას უნდა ელოდოთ.“designscene

კოლექციის მკაცრი შავ-თეთრი პალიტრა და კონცეპტუალური სიმკაცრე Schiaparelli-ს აყენებს არა მხოლოდ როგორც ფუფუნების ბრენდს, არამედ როგორც ინტელექტუალურ ძალას თანამედროვე მოდაში. „სამყაროს ეკრანების, ხელოვნური ინტელექტისა და ტექნოლოგიების გარეშე“ შეთავაზებით, როზბერი ადგენს შემოქმედებით მიმართულებას, რომელიც აფასებს ისტორიულ ოსტატობას და ამავდროულად რჩება მომავალზე ორიენტირებული. ეს დაძაბულობა შენარჩუნებასა და ინოვაციას შორის ჩანს, როგორც სახლის მომავლის სახელმძღვანელო პრინციპი — შექმნა ის, რასაც როზბერი აღწერს, როგორც „რაღაც ელემენტარულს, პრინციპებთან დაბრუნებას, რაც თავის მხრივ რევოლუციურად გამოიყურება.“crfashionbook