„Layered Medium“: კორეული თანამედროვე ხელოვნების გამოფენა „მანარატ ალ საადიათში“ გაიხსნა

აბუ-დაბიში, „მანარატ ალ საადიათში“ გამართული მნიშვნელოვანი გამოფენა „Layered Medium: We Are in Open Circuits – Contemporary Art from Korea, 1960s to Today“ წარმოადგენს კორეული თანამედროვე ხელოვნების პირველ ფართომასშტაბიან ჩვენებას ახლო აღმოსავლეთში. მასზე წარმოდგენილია 29 მხატვრის 48 ნამუშევარი, რომლებიც მოიცავს კორეული ხელოვნების ევოლუციის ექვს ათწლეულს: ნამ ჯუნ პაიკის პიონერული ვიდეო ხელოვნებიდან დაწყებული, კორეის ომის შემდგომ პერიოდში აღმოცენებული ექსპერიმენტული მიმდინარეობებით დამთავრებული, ამავდროულად ხაზს უსვამს არაბთა გაერთიანებულ საამიროებსა და სამხრეთ კორეას შორის მზარდ კულტურულ დიპლომატიას.

ნამ ჯუნ პაიკის გავლენიანი ნამუშევრები

ნამ ჯუნ პაიკი, რომელიც ფართოდ არის აღიარებული „ვიდეო ხელოვნების მამად“, შექმნა მრავალი ინოვაციური ნამუშევარი, რომელმაც რევოლუცია მოახდინა ტექნოლოგიისა და ხელოვნების კვეთაზე. მისი ყველაზე საკულტო ინსტალაცია, TV Buddha (1974), ასახავს ბუდას ქანდაკებას, რომელიც აკვირდება საკუთარ ცოცხალ გამოსახულებას დახურული წრედის ტელევიზორში, რაც ქმნის ყურებისა და დაკვირვების უსასრულო მარყუჟს. თვითრეფლექსიაზე ამ მედიტაციამ წარმოშვა რამდენიმე ვარიაცია, მათ შორის Stone Buddha/Burnt TV (1982) და TV Rodin (1982), რომელმაც როდენის „მოაზროვნე“ Sony Watchman-ის თავზე განათავსა.The Art Story+2

სხვა გავლენიან ნამუშევრებს შორისაა TV Garden (1974), სადაც ტროპიკულ მცენარეებს შორის განთავსებული 49 ტელევიზორი აჩვენებს პაიკის Global Groove-ს (1973), რაც ასახავს ბუდისტურ ურთიერთკავშირს ტექნოლოგიასა და ბუნებას შორის. ჩელისტ შარლოტ მურმანთან თანამშრომლობით შეიქმნა ისეთი მნიშვნელოვანი ნამუშევრები, როგორიცაა TV Cello (1971), რომელმაც ტელევიზორები მუსიკალურ ინსტრუმენტებად აქცია. ფართომასშტაბიან ინსტალაციებში პაიკმა შექმნა The More, The Better (1988) სამხრეთ კორეის თანამედროვე ხელოვნების ეროვნული მუზეუმისთვის — 1003 მონიტორისგან შემდგარი კოშკი, რომელიც სიმბოლურად კორეის დაარსების თარიღს უკავშირდება. მან ასევე საფუძველი ჩაუყარა გლობალურ სატელიტურ ხელოვნებას ისეთი ტრანსლაციებით, როგორიცაა Good Morning, Mr. Orwell (1984) და Bye Bye Kipling (1986), რომლებმაც კონტინენტებს შორის მყოფი მხატვრები რეალურ დროში დააკავშირა.ArtAsiaPacific+2

არაბთა გაერთიანებული საამიროებისა და კორეის კულტურული დიპლომატია

გასული ათწლეულების განმავლობაში არაბთა გაერთიანებულმა საამიროებმა და სამხრეთ კორეამ განავითარეს მტკიცე კულტურული თანამშრომლობა, რაც დაგვირგვინდა 2020 წლის „არაბთა გაერთიანებული საამიროები-კორეის კულტურული დიალოგით“, რომელიც ორი ქვეყნის დიპლომატიური ურთიერთობების 40 წლისთავს აღნიშნავდა. ეს ინიციატივა, რომელიც დაიწყო თემით „კულტურების დაახლოება“, მიზნად ისახავდა ურთიერთგაგების ხელშეწყობას კულტურული გაცვლის გზით მემკვიდრეობის, ლიტერატურის, ვიზუალური და საშემსრულებლო ხელოვნების, დიზაინის, ხელოვნური ინტელექტისა და განათლების სფეროებში. დიალოგი დაეფუძნა სპეციალურ სტრატეგიულ პარტნიორობას, რომელიც დამყარდა მაღალი დონის ორმხრივი ვიზიტების შემდეგ, მათ შორის შეიხ მუჰამედ ბინ ზაიედ ალ ნაჰიანის სეულში ვიზიტის შემდეგ 2019 წლის თებერვალში.fikerinstitute.org+1

კულტურული ინფრასტრუქტურის განვითარება ამ ურთიერთობის ცენტრალური ნაწილი იყო. 2016 წელს აბუ-დაბიში გაიხსნა კორეის კულტურული ცენტრი — პირველი ასეთი დაწესებულება ახლო აღმოსავლეთის სპარსეთის ყურის თანამშრომლობის საბჭოს რეგიონში. ამას მოჰყვა 2015 წელს ორ ქვეყანას შორის საგარეო საქმეთა სამინისტროებს შორის ურთიერთგაგების მემორანდუმის ხელმოწერა. ურთიერთობა კვლავ ვითარდება: 2024 წლის შეთანხმება კულტურული თანამშრომლობის გაფართოების შესახებ მოიცავს გეგმებს აბუ-დაბიში ფესტივალ „Korea Season“-ის ჩატარებისა და დუბაიში ახალი საგამოფენო დარბაზის გახსნის შესახებ, სადაც წარმოდგენილი იქნება კორეული კონტენტი, სილამაზის პროდუქტები და სამზარეულო. ეს ინიციატივები ასახავს ორივე ერის ერთგულებას კულტურული მემკვიდრეობის შენარჩუნებისა და გაცვლისადმი, რაც ქმნის გზებს მოქალაქეებისთვის, უკეთ გაეცნონ ერთმანეთის ტრადიციებსა და ცხოვრების წესს.trendsresearch.org+2

კორეული მედია ხელოვნების ევოლუცია

კორეული მედია ხელოვნების ევოლუცია ღრმად არის ფესვგადგმული 1960-იანი და 1970-იანი წლების ექსპერიმენტულ ხელოვნების მოძრაობებში, როდესაც მხატვრებმა დაიწყეს ტრადიციული ფორმების გამოწვევა ახალი მედიუმების, როგორიცაა ფოტოგრაფია, ვიდეოგრაფია და პერფორმანსი, გამოყენებით. ექსპერიმენტების ეს პერიოდი კორეის ომის შემდგომი სოციალური და ფიზიკური გარემოს საპასუხოდ წარმოიშვა, სადაც მხატვრები ტექნოლოგიას იყენებდნენ, როგორც აკადემიზმისა და მეინსტრიმული ხელოვნების კონვენციების წინააღმდეგ ბრძოლის ფორმას. დასავლელი კოლეგებისგან განსხვავებით, კორეელმა ექსპერიმენტულმა მხატვრებმა განსხვავებული გზა აირჩიეს და თავიანთი წინააღმდეგობის სულისკვეთება ტექნოლოგიური ინოვაციების მეშვეობით გამოხატეს, ამავდროულად ჩაერთნენ ისეთ აქტუალურ სოციალურ თემებში, როგორიცაა მოდერნიზაცია და გლობალიზაცია.MIT Press+3

1980-იანი წლებისთვის ჩამოყალიბდა მცირე ექსპერიმენტული ჯგუფები, რამაც 1990-იანი წლების დასაწყისში „Art Tech Group“-ის შექმნამდე მიგვიყვანა. ამ ევოლუციის საკვანძო ნამუშევრებს შორისაა პაიკ ნამ-ჯუნის „Self-Portrait Dharma Wheel“ და პარკ ჰიუნ-კის „TV Fishbowl“ და „Video Inclining Water“, რომლებიც ასახავს, თუ როგორ იკვლევდნენ კორეელი მხატვრები ტექნოლოგიის, სხეულისა და აღქმის ურთიერთკავშირს. ეს ექსპერიმენტული საფუძველი გადამწყვეტი აღმოჩნდა თანამედროვე კორეული მედია ხელოვნებისთვის, რამაც ნიადაგი მოუმზადა მრავალფეროვანი მხატვრული გამოხატვის აყვავებას და დაამკვიდრა უნიკალური გენეალოგია, რომელიც დღემდე ახდენს გავლენას კორეელ მხატვრებზე. ბოლო დროს გამართულმა გამოფენამ „Only the Young: Experimental Art in Korea, 1960s–1970s“ კიდევ უფრო მეტად გაუსვა ხაზი ამ პიონერულ ძალისხმევას, სადაც წარმოდგენილი იყო ისეთი ნამუშევრები, როგორიცაა იუნგ კანგჯას ადრეული ფემინისტური ნამუშევარი „Kiss Me“ (1967) და კოლაბორაციული ინსტალაციები, რომლებმაც დაარღვიეს კორეის ავტორიტარული კულტურული ჩარჩოები.Sotheby's Institute of Art+4