Luma Arles-ը ներկայացնում է արվեստի ցուցահանդեսներ, որոնք անդրադառնում են կլիմայի և կապիտալիզմի խնդիրներին

Ինչպես հաղորդում է The Art Newspaper-ը, Luma Arles-ը հյուրընկալում է երեք մտորումների տեղիք տվող ցուցահանդեսներ, որոնք ուսումնասիրում են կապիտալիզմի, քաղաքաշինության և բնապահպանական կայունության փոխհարաբերությունները գեղարվեստական տարբեր մոտեցումների միջոցով. Փիթեր Ֆիշլիի «Մարդիկ, մոլորակ, շահույթ» ցուցադրությունը հարցականի տակ է դնում, թե ինչպես կարող են սոցիալական բարեկեցությունն ու ֆինանսական շահույթը գոյակցել, Բաս Սմեթսի «Լանդշաֆտի կլիմաներ»-ը առաջարկում է գործնական լուծումներ քաղաքային էկոլոգիաների համար, իսկ Վաել Շավքիի «Ես եմ նոր տաճարների հիմներգերը»-ը լրացնում է ժամանակակից մարտահրավերների այս քննադատական ուսումնասիրությունը:

Փիթեր Ֆիշլիի «Մարդիկ, մոլորակ, շահույթ» ցուցադրությունը

«Մարդիկ, մոլորակ, շահույթ»-ը Փիթեր Ֆիշլիի առաջին մոնոգրաֆիկ ցուցահանդեսն է Ֆրանսիայում, որը ներկայացնում է նրա անհատական գեղարվեստական գործունեությունը Դեյվիդ Վայսի հետ չորս տասնամյակ տևած համագործակցության ավարտից հետո: LUMA Arles-ի նախկին արդյունաբերական տարածքում տեղակայված ցուցահանդեսը միավորում է 2018 թվականից մինչ օրս ստեղծված քանդակներ, ինստալյացիաներ, տեսանյութեր և ձայնային ստեղծագործություններ, որոնք քննադատաբար են վերաբերվում կապիտալիզմի տեսողական մշակույթին և իմաստային համակարգերին: Ֆիշլին ուսումնասիրում է, թե ինչպես են կապիտալիստական խորհրդանիշներն ու ենթակառուցվածքները մրցակցում մեր ուշադրության համար, ձևավորում մեր ընկալումները և ուղղորդում մեր շարժումները գնալով թվայնացող աշխարհում:luma+2

Ցուցահանդեսի վերնագիրը հղում է կատարում «եռակի արդյունավետության» ձեռնարկատիրական հայեցակարգին՝ հարցականի տակ դնելով, թե արդյոք սոցիալական բարեկեցությունը, բնապահպանական կայունությունը և շահույթը կարող են իսկապես գոյակցել, թե՞ դրանց հաշտեցումը ուշ կապիտալիզմի ընդամենը մի հորինվածք է: Այս նախագծի ակունքները կարելի է գտնել Լոնդոնի Սիթի օդանավակայանում Ֆիշլիի ունեցած փորձառության մեջ, որտեղ նա հանդիպել է բիզնեսի մասին ինքնօգնության գրքերով լի դարակների՝ «Ինչպես շահույթ ստանալ կլիմայի փոփոխությունից» և «Սոցիալական մեդիայի ձենը» նման տարօրինակ վերնագրերով: Ֆիշլիի կողմից փաստագրված այս գրքերի շապիկները կազմում են ցուցահանդեսի կենտրոնական բաղադրիչը՝ թերագնահատված տեսողական մշակույթի մի «Մնեմոսինե ատլաս», որը բացահայտում է մեր հասարակության տարվածությունը ֆինանսական շահույթով, հաճախ էթիկական նկատառումների հաշվին:claudinecolin+2

Առանց ռելսերի գնացքների ինստալյացիայի վերլուծություն

«Առանց ռելսերի գնացքների» հայեցակարգը հեղափոխում է հասարակական տրանսպորտը բազմաթիվ չափումներով՝ գործնական քաղաքային շարժունակության լուծումներից մինչև գեղարվեստական մեկնաբանություններ, որոնք մարտահրավեր են նետում տարանցիկ տարածքների մեր ընկալմանը: Չինաստանի «Ինքնավար արագընթաց տրանսպորտ» (ART) համակարգը ներկայացնում է տեխնոլոգիական բեկում՝ համատեղելով երկաթուղու արագությունը ավտոբուսների ճկունության հետ՝ ավանդական մետրոյի համակարգերից ավելի ցածր գնով: Այս մեքենաներն օգտագործում են երկաթուղային սայլակների կախոցների համակարգեր՝ ավտոբուսների պես անվադողերով ընթանալիս, ստեղծելով հիբրիդային տրանսպորտային լուծում, որը ածխածնային չեզոք է և հարմարեցված գոյություն ունեցող ենթակառուցվածքներին:youtube+3

Զուգահեռաբար, արվեստագետները վերաիմաստավորում են գնացքի փորձառությունը ստեղծագործական ինստալյացիաների միջոցով: Հարավային Կորեայի Suin Line հուշահամալիրում Յոնգ Ջու Լիի «Դիսպերսիա» քանդակները վերածում են շահագործումից հանված գնացքները պիքսելային, ապանյութականացող ձևերի, որոնք նոստալգիա են առաջացնում՝ միաժամանակ ստեղծելով տեսողական ռիթմ հասարակական վայրերում: Այլ նշանավոր տարանցիկ արվեստի գործերից են Ալեքսանդր դա Կունյայի «Արևածագ, մայրամուտ, արևածագ»-ը Լոնդոնի Բաթերսի պարկ կայարանում, որտեղ 3500 վինիլային փաթեթավորմամբ ալյումինե պրիզմաներ ստեղծում են գույների փոփոխվող ցուցադրություններ, որոնք արտացոլում են ինչպես բնական մայրամուտները, այնպես էլ գնացքների շարժումը, և Կատարինա Գրոսեի վառ ցողացրիչով ներկված լանդշաֆտները Ֆիլադելֆիայի գնացքների երթուղիների երկայնքով, որոնք փոխակերպում են ուղևորների առօրյա փորձառությունները: Այս ինստալյացիաները ոչ միայն զարդարում են տարանցիկ տարածքները, այլև վերասահմանում են մեր հարաբերությունները շարժման, հիշողության և քաղաքային միջավայրերի հետ:designboom+3

Բաս Սմեթսի քաղաքային հովացման համակարգերը

Բաս Սմեթսը՝ համաշխարհային ճանաչում ունեցող լանդշաֆտային ճարտարապետը, իր միկրոկլիմայի նախագծման փիլիսոփայության միջոցով առաջնորդել է քաղաքային հովացման նորարարական մոտեցումները: LUMA Arles-ի 10 ակր տարածք զբաղեցնող Parc des Ateliers-ի նրա վերափոխումը հանդիսանում է նրա մինչ օրս ամենանշանակալի կլիմայական նախագիծը՝ անպտուղ արդյունաբերական անապատը վերածելով ինքնաբավ էկոհամակարգի, որը կտրուկ նվազեցնում է շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանը: Մթնոլորտային տվյալների մանրակրկիտ հավաքագրման և ռազմավարական միջամտությունների միջոցով Սմեթսը ստեղծել է մի «կլիմայական մեքենա», որը ամառային ամիսներին ընկալվող ջերմաստիճանը նվազեցրել է 20 աստիճան Ցելսիուսով:luma+2

Այս հովացման համակարգի հաջողությունը հիմնված է մի քանի ինտեգրված տարրերի վրա՝ 80,000 խնամքով ընտրված բույսերի ներմուծում, գոլորշիացումը խթանող կենտրոնական լճի ստեղծում և քամիները ուղղորդելու համար տեղագրության ռազմավարական մանիպուլյացիա: Սմեթսի մոտեցումը բուսականությունը դիտարկում է որպես բնապահպանական փոխակերպման հիմնական գործակալ՝ օգտագործելով գոլորշիացումը՝ այն ջուրը, որը ծառերը արտանետում են ֆոտոսինթեզի ժամանակ՝ շրջակա տարածքները բնական ճանապարհով հովացնելու համար: Այս կենսոլորտային քաղաքաշինությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես լանդշաֆտային ճարտարապետությունը կարող է արդյունավետորեն մեղմել քաղաքային ջերմային կղզիները՝ միաժամանակ ստեղծելով գեղագիտական հաճելի հասարակական տարածքներ, որոնք քաղաքաբնակներին վերամիավորում են բնության հետ՝ առաջարկելով գործնական լուծում քաղաքային միջավայրերում կլիմայի փոփոխության աճող մարտահրավերներին:brusselsarchitectureprize+4