Η 1.200 ετών Major Oak του δάσους Σέργουντ, που συνδέεται με τον θρύλο του Ρομπέν των Δασών, πέθανε

Η Major Oak, μια τεράστια βελανιδιά που στεκόταν για πάνω από μια χιλιετία στην καρδιά του δάσους Σέργουντ και έγινε αχώριστη από τον θρύλο του Ρομπέν των Δασών, είναι νεκρή. Η Βασιλική Εταιρεία για την Προστασία των Πτηνών (RSPB), η οποία διαχειρίζεται τον δασικό χώρο στο Νότιγχαμσαϊρ της Αγγλίας, ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι το δέντρο δεν έβγαλε φύλλα αυτή την άνοιξη και πιστεύεται ότι έχει πεθάνει.abcnews+2

Αγαπήθηκε μέχρι θανάτου

Με εκτιμώμενη ηλικία έως και 1.200 ετών, η Major Oak ήταν μία από τις μεγαλύτερες βελανιδιές στην Ευρώπη, με κορμό που μετρούσε 11 μέτρα σε περίμετρο και κόμη που εκτεινόταν σε πλάτος 28 μέτρων. Προσέλκυε περίπου 350.000 επισκέπτες ετησίως, οι οποίοι έλκονταν από τη σύνδεσή της με τον παράνομο Ρομπέν των Δασών, ο οποίος σύμφωνα με τον θρύλο χρησιμοποιούσε τον κούφιο κορμό ως κρησφύγετο ενώ απέφευγε τον Σερίφη του Νότιγχαμ.The Guardian

Όμως αυτή η αφοσίωση ίσως επιτάχυνε το τέλος του δέντρου. Η RSPB ανέφερε ότι αιώνες επισκεπτών συμπίεσαν το γύρω έδαφος σε σκληρότητα μπετόν σε ορισμένα σημεία, εμποδίζοντας τη βροχή να φτάσει στις ρίζες. Υπόγειες εκτιμήσεις αποκάλυψαν «ένα στραγγαλισμένο και λιμοκτονούν ριζικό σύστημα εντελώς αποκομμένο από το περιβάλλον του», σύμφωνα με την Chloe Ryder, διευθύντρια επιχειρήσεων για το δάσος Σέργουντ της RSPB.Evening Standard+2

«Η αποτυχία του δέντρου να βγάλει φύλλα φέτος είναι σπαρακτική για όλους», δήλωσε η Hollie Drake της RSPB σε ανακοίνωσή της.abcnews+1

Κλιματική αλλαγή και καλοπροαίρετη βλάβη

Η κλιματική αλλαγή επιδείνωσε τη ζημιά. Το δέντρο δυσκολευόταν από τον καύσωνα ρεκόρ της Βρετανίας τον Ιούλιο του 2022, όταν οι θερμοκρασίες έφτασαν τους 40°C, και ακολούθησε μια σειρά από θερμά, ξηρά καλοκαίρια. Ένας ειδικός υγείας δέντρων που παρακολουθούσε τη βελανιδιά για εννέα χρόνια για λογαριασμό της RSPB είπε ότι ήταν αδύνατο να απομονωθεί μια μοναδική αιτία, αλλά πρόσθεσε: «Δυστυχώς, φαίνεται πιθανό ότι η έλλειψη καλοκαιρινών βροχοπτώσεων τα τελευταία πέντε χρόνια, σε συνδυασμό με τις πρωτοφανείς υψηλές θερμοκρασίες, έπαιξαν σημαντικό ρόλο σε αυτό».The Guardian+1

Οι ιστορικές προσπάθειες διατήρησης επίσης απέτυχαν. Μεταλλικές αλυσίδες και στηρίγματα που τοποθετήθηκαν ήδη από το 1904 για να υποστηρίξουν τα τεράστια κλαδιά του δέντρου το εμπόδισαν να ρίχνει φυσικά τα κλαδιά του και να «αναπτύσσεται προς τα κάτω» στον κορμό του — μια διαδικασία που επιτρέπει στις αρχαίες βελανιδιές να μειώνουν την ανάγκη τους για νερό και θρεπτικά συστατικά. Στη δεκαετία του 1960, τα κούφια τμήματα γεμίστηκαν με μπετόν και τα κλαδιά καλύφθηκαν με μόλυβδο και αργότερα με υαλοβάμβακα.The Guardian

Ένα μνημείο που παραμένει όρθιο

Η RSPB δήλωσε ότι η Major Oak θα παραμείνει στη θέση της τόσο ως μνημείο όσο και ως βιότοπος. Το νεκρό ξύλο είναι οικολογικά πολύτιμο — το ένα τέταρτο όλων των ειδών του δάσους εξαρτάται από αυτό σε κάποιο στάδιο του κύκλου ζωής του. Το δέντρο πήρε το όνομά του από τον Major Hayman Rooke, έναν τοπικό αρχαιοδίφη που το κατέγραψε το 1790, και προστατεύεται από φράχτη από τη δεκαετία του 1970.abcnews+1

Η Drake είπε ότι η βελανιδιά «θα συνεχίσει να στέκεται στην καρδιά του Σέργουντ» ως ένα περιβαλλοντικό θαύμα. Ο ιστότοπος Visit Sherwood Forest σημείωσε απλά: «Η ιστορία απέχει πολύ από το να τελειώσει».visitsherwood+1