Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter
[forminator_form id="25163"]

labrujulaverde+2.smarthistory+1.smarthistory.labrujulaverde+1.labrujulaverde+1.Αρχαιολόγοι από το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Μέριδα ανακάλυψαν αυτό που θεωρείται ο αρχαιότερος ελληνικός μαρμάρινος βωμός στη δυτική Μεσόγειο στον Ταρτησσικό αρχαιολογικό χώρο Casas del Turuñuelo στη νοτιοδυτική Ισπανία, ο οποίος χρονολογείται στον 5ο αιώνα π.Χ. και είναι κατασκευασμένος από Προκοννήσιο μάρμαρο που προέρχεται από το νησί του Μαρμαρά στη σημερινή Τουρκία.
Το Προκοννήσιο μάρμαρο, το υλικό από το οποίο κατασκευάστηκε ο βωμός στο Casas del Turuñuelo, προέρχεται από την αρχαία Προκόννησο (σημερινό νησί του Μαρμαρά) στη Θάλασσα του Μαρμαρά, στην Τουρκία. Αυτό το χαρακτηριστικό λευκό μάρμαρο μέσης έως χονδρόκοκκης υφής, που συχνά παρουσιάζει χαρακτηριστικές γκρίζες ραβδώσεις, ήταν ένα από τα πιο εκτεταμένα λατομημένα και ευρέως διαδεδομένα μάρμαρα στην αρχαιότητα. Τα λατομεία του νησιού καλύπτουν μια εντυπωσιακή έκταση άνω των 40 τ.χλμ., με επίκεντρο το λιμάνι στο Saraylar, το οποίο χρησίμευε ως το κύριο κέντρο εξαγωγής αυτού του πολύτιμου υλικού.marmoraasiatica.uw+1
Η εκμετάλλευση του μαρμάρου ξεκίνησε ήδη από την Αρχαϊκή περίοδο (6ος αιώνας π.Χ.), με αξιοσημείωτες πρώιμες χρήσεις, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου Αρτεμισίου στην Έφεσο και της πρόσοψης του παλατιού του Μαυσώλου στην Αλικαρνασσό. Ενώ ο βωμός που ανακαλύφθηκε στην Ισπανία αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα για τη δυτική Μεσόγειο, το Προκοννήσιο μάρμαρο χρησιμοποιήθηκε εκτενώς σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο σε έργα κύρους, όπως η Αγία Σοφία και το Μπλε Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη, ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο, η Βασιλική του Μαξεντίου και η Αψίδα του Σεπτίμιου Σεβήρου στη Ρώμη. Η ευρεία διανομή του μαρμάρου, παρά το γεγονός ότι δεν αντιστοιχούσε στην ποιότητα του μαρμάρου της Λούνα ή της Πάρου, μαρτυρά τη στρατηγική θέση των λατομείων με εξαιρετική πρόσβαση στη θάλασσα, καθιστώντας οικονομικά βιώσιμη τη μεταφορά αυτού του βαρέος υλικού σε τεράστιες αποστάσεις.artofmaking+3
Η ανακάλυψη του ελληνικού μαρμάρινου βωμού στο Casas del Turuñuelo παρέχει αδιάψευστα στοιχεία για εξελιγμένα εμπορικά δίκτυα μεταξύ του Ταρτησσικού πολιτισμού και του ελληνικού κόσμου. Αυτός ο εσωτερικός αρχαιολογικός χώρος, που βρίσκεται μακριά από τα τυπικά παράκτια εμπορικά φυλάκια, περιείχε όχι μόνο τον Προκοννήσιο μαρμάρινο βωμό αλλά και αθηναϊκά κύπελλα πόσης, μακεδονικό γυαλί και θραύσματα γλυπτών από πεντελικό μάρμαρο. Αυτά τα ευρήματα αμφισβητούν την παραδοσιακή άποψη της Ταρτησσού ως απλού παθητικού δέκτη του ελληνικού και φοινικικού πολιτισμού, αποκαλύπτοντας αντ' αυτού μια κοινωνία με εκτεταμένες μεσογειακές διασυνδέσεις και σημαντική οικονομική ισχύ.arkeonews+1
Η παρουσία τέτοιων πολύτιμων εισαγόμενων αγαθών βαθιά στην Ιβηρική Χερσόνησο αποδεικνύει ότι η Ταρτησσική επιρροή εκτεινόταν πολύ πέρα από τις παράκτιες περιοχές, με ελληνική κεραμική να έχει βρεθεί μέχρι και βόρεια, στο Cabezo de Alcalá στην Αραγονία. Οι Ταρτήσσιοι αξιοποίησαν τον ορυκτό τους πλούτο —ιδιαίτερα τα μέταλλα και τα μεταλλεύματα— για να εδραιώσουν αυτές τις μακρινές εμπορικές σχέσεις. Η εμπορική τους πολυπλοκότητα αποδεικνύεται περαιτέρω από την οικονομική υποδομή του χώρου, συμπεριλαμβανομένων καμινιών, υφαντικών βαρών, μύλων άλεσης σιτηρών και ενός σπάνιου χάλκινου τροχού αγγειοπλάστη, αναδεικνύοντας τις ποικίλες παραγωγικές δραστηριότητες που υποστήριζαν τη συμμετοχή τους στα μεσογειακά δίκτυα ανταλλαγών. Αυτό το σύνθετο εμπορικό σύστημα μεταμόρφωσε τελικά την Ταρτησσική κοινωνία, καθώς υιοθέτησαν γρήγορα ανατολίτικα αρχιτεκτονικά στυλ, μορφές τέχνης και πολιτισμικές πρακτικές, διατηρώντας παράλληλα τη διακριτή τους ταυτότητα.factcheck.afp+1
Η χρονολόγηση του βωμού στον 5ο αιώνα π.Χ. τον τοποθετεί σε μια σημαντική περίοδο ελληνικής πολιτιστικής επέκτασης σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Η αρχαιολογική ανάλυση επιβεβαιώνει αυτό το χρονικό πλαίσιο με βάση τα υφολογικά χαρακτηριστικά του βωμού και το πλαίσιο της ανακάλυψής του δίπλα σε άλλα σύγχρονα αντικείμενα στο Casas del Turuñuelo. Αυτή η χρονολόγηση τον καθιστά όχι μόνο τον αρχαιότερο ελληνικό μαρμάρινο βωμό στη δυτική Μεσόγειο, αλλά και ένα σπάνιο παράδειγμα ασιατικού μαρμάρου που βρέθηκε τόσο βαθιά στην ενδοχώρα της Ιβηρικής Χερσονήσου.greekreporter+2
Η χρονολογία του βωμού ευθυγραμμίζεται με την περίοδο ακμής του Ταρτησσικού πολιτισμού, ο οποίος άνθισε στη νότια Ιβηρική μεταξύ του 8ου και του 5ου αιώνα π.Χ. Η τελετουργική του τοποθέτηση ανάμεσα σε αντικείμενα πολυτελείας, συμπεριλαμβανομένων αττικών κεραμικών κυπέλλων, ενισχύει τη σημασία του χώρου κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αυτή η χρονική στιγμή είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη καθώς αντιπροσωπεύει το απόγειο της ελληνικής επιρροής στην περιοχή πριν από την τελική άνοδο της ρωμαϊκής ισχύος, παρόμοια με άλλα ελληνικά πολιτιστικά αντικείμενα που βρέθηκαν αλλού στη Μεσόγειο, όπως ο βωμός που ανακαλύφθηκε στη Σεγέστα της Σικελίας.arkeonews+2