გერჰარდ რიხტერის გამოფენა პარიზში ამ შემოდგომაზე გაიმართება

The Art Newspaper-ის თანახმად, გავლენიანი გერმანელი მხატვრის, გერჰარდ რიხტერის მასშტაბური რეტროსპექტივა პარიზში, Fondation Louis Vuitton-ში, 2025 წლის 17 ოქტომბრიდან 2026 წლის 2 მარტამდე გაიმართება. გამოფენაზე წარმოდგენილი იქნება 270 ნამუშევრისგან შემდგარი განსაკუთრებული კოლექცია, რომელიც მოიცავს მხატვრის მთელ კარიერას 1962-დან 2024 წლამდე.

რიხტერის ფოტორეალისტური ბუნდოვანების ტექნიკა

რიხტერის საკულტო ბუნდოვანების ტექნიკა იწყება ფოტორეალისტური გამოსახულებების ზედმიწევნითი ხატვით, რის შემდეგაც ის მათ თავისი გამორჩეული დარბილების ეფექტით გარდაქმნის. ის ჯერ ფოტოებს ტილოზე პროეცირებს, ფანქრით შემოხაზავს და საღებავით ავსებს „მკვეთრი“ გამოსახულების შესაქმნელად. სანამ საღებავი სველია, რიხტერი მშრალი ფუნჯით ან საფხეკით ჰორიზონტალურად გადაუსვამს ზედაპირს სხვადასხვა წნევით, რითაც ქმნის თავის საფირმო ბუნდოვანებას, რომელიც ფოკუსიდან გამოსულ ფოტოგრაფიას ჰგავს. ეს ტექნიკა მხოლოდ ესთეტიკური არ არის — მას ფილოსოფიური დანიშნულება აქვს, როგორც თავად რიხტერმა განმარტა: „მე ვაბუნდოვნებ ყველაფერს, რათა ყველაფერი გავათანაბრო, ყველაფერი თანაბრად მნიშვნელოვანი და თანაბრად უმნიშვნელო გავხადო.“grin+4

ბუნდოვანების ეფექტი მრავალ დონეზე მუშაობს, ერთდროულად უსვამს ხაზს ნახატის, როგორც კონსტრუირებული გამოსახულების იდენტობას და ქმნის დისტანციას მაყურებელსა და სუბიექტს შორის. გამოსახვის კიდევ ერთი ფენის შემოტანით — არსებითად „გამოსახვის გამოსახულების“ შექმნით — რიხტერი სუბიექტს უფრო აშორებს როგორც მხატვარს, ისე აუდიტორიას. ეს მიზანმიმართული დისტანცირება ასახავს მის სკეპტიციზმს საბოლოო ინტერპრეტაციების მიმართ და ხაზს უსვამს თავად რეპრეზენტაციის შეზღუდულობას. ტექნიკა ნაცნობ სუბიექტებს ერთდროულად ინტიმურ, მაგრამ მიუწვდომელ რამედ აქცევს, რაც მაყურებელს აიძულებს, ეჭვქვეშ დააყენოს ფოტოგრაფიას, ფერწერასა და რეალობის ჩვენს აღქმას შორის არსებული კავშირი.am556855948.wordpress+2

„1977 წლის 18 ოქტომბრის“ სერია

რიხტერის თხუთმეტნაწილიანი ფერწერული ციკლი „1977 წლის 18 ოქტომბერი“, რომელიც 1988 წელს შეიქმნა, მისი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი და პოლიტიკურად დატვირთული ნამუშევარია. სერია ასახავს „წითელი არმიის ფრაქციის“ (RAF), რომელიც ასევე ცნობილია როგორც ბაადერ-მაინჰოფის ჯგუფი, წევრებს, რომლებიც შტუტგარტ-შტამჰაიმის ციხეში საკუთარ საკნებში გარდაცვლილები იპოვეს იმ თარიღზე, რომელიც ნამუშევარს სახელს არქმევს. პრესის ფოტოებზე დაყრდნობით, რიხტერმა ეს გამოსახულებები გარდაქმნა სევდიან, ბუნდოვან ნაცრისფერ ნახატებად, რომლებიც ასახავს ანდრეას ბაადერის, გუდრუნ ენსლინისა და იან-კარლ რასპეს სიკვდილს — მოვლენებს, რომლებმაც საფუძვლიანად შეძრა დასავლეთ გერმანია იმ პერიოდში, რასაც „გერმანული შემოდგომა“ უწოდეს.smb+2

სერია მიზანმიმართულად იყენებს ორაზროვნებას თავისი ნაცრისფერი მონოქრომული პალიტრისა და დამახასიათებელი ბუნდოვანების ტექნიკის მეშვეობით, ქმნის იმას, რასაც მკვლევარი ფრენსის გერინი უწოდებს „ნაცრისფერ სივრცეს შორის“, რომელიც მაყურებელს რთულ ისტორიულ მასალასთან აქტიურ ურთიერთობაში იწვევს. ნაცვლად იმისა, რომ გასცეს მკაფიო პასუხები ამ საკამათო სიკვდილის შესახებ, ნახატები მოწმობის ფორმად ფუნქციონირებს, რომელიც რეპრესირებულ კოლექტიურ ტრავმას აცოცხლებს. რიხტერის სათაურები ცალკეული ნამუშევრებისთვის — როგორიცაა „დაპატიმრება“, „დაპირისპირება“ და „ჩამოხრჩობილი“ — კიდევ უფრო მეტ გაურკვევლობას ბადებს, რაც მაყურებელს აიძულებს, ეჭვქვეშ დააყენოს ამ მოვლენების შესახებ ოფიციალური ნარატივები და დაფიქრდეს გერმანიის უფრო ფართო ომისშემდგომ ისტორიაზე. გერმანიის გაერთიანებამდე ცოტა ხნით ადრე შექმნილი სერია ემსახურება გადაუჭრელი ისტორიული ჭრილობების მძლავრ შეხსენებას იმ დროს, როდესაც ასეთი რეფლექსიები საჯარო დისკურსში დიდწილად არ არსებობდა.blogs.ncl+1

„4900 ფერის“ ინსტალაცია

რიხტერის „4900 ფერი“ წარმოადგენს ხელოვნებაში შემთხვევითობისა და მათემატიკური სიზუსტის მომხიბვლელ კვლევას. 2007 წელს შექმნილი, კელნის საკათედრო ტაძრის სამხრეთ ტრანსეპტის ვიტრაჟისთვის შეკვეთასთან ერთად, ნამუშევარი შედგება 196 კვადრატული პანელისგან, რომელთაგან თითოეული შეიცავს ბადისებრ წყობაში განლაგებულ 25 ფერად კვადრატს. ინსტალაციის ბრწყინვალება მის მრავალფეროვნებაშია — მისი კონფიგურაცია შესაძლებელია 11 სხვადასხვა ვარიაციით, დაწყებული ერთი მასშტაბური ნამუშევრიდან დამთავრებული მრავალი პატარა ნახატით. 2008 წლის Serpentine Gallery-ის გამოფენისთვის რიხტერმა შეიმუშავა „ვერსია II“, რომელიც მოიცავს 49 ნახატს, თითოეული 97×97 სანტიმეტრის ზომის.serpentinegalleries+3

ის, რაც „4900 ფერს“ განსაკუთრებით აღსანიშნავს ხდის, არის მისი კომპოზიციის მეთოდი. რიხტერმა გამოიყენა სპეციალურად შემუშავებული კომპიუტერული პროგრამა ფერების ერთი შეხედვით შემთხვევითი განლაგების გენერირებისთვის, რითაც პროცესიდან სუბიექტური მხატვრული პრეფერენციები გამორიცხა — ტექნიკა, რომელიც უკავშირდება მის ადრეულ ფერების სქემის ნახატებს 1966 წლიდან. ამ გამოთვლითი დამთხვევის მიდგომამ გამოიწვია შედარებები ჯონ კეიჯის კომპოზიციის მეთოდებთან და დონალდ ჯადის მინიმალიზმთან. ნამუშევრის ალუმინზე მინანქრის პანელები გამოირჩევა კაშკაშა მონოქრომული კვადრატებით, რომლებიც განსაცვიფრებელ კალეიდოსკოპურ ეფექტებს ქმნის, რაც აგრძელებს რიხტერის კარიერულ სწრაფვას ფერწერის „დესუბიექტივიზაციისკენ“, ფერებს შორის იერარქიის აღმოფხვრითა და მხატვრული გამოხატვის ტრადიციული ცნებების გამოწვევით.artmagazine+5