Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter

theartnewspaper+2:theartnewspaper+2:theartnewspaper+1:theartnewspaper:fadmagazine+1:Լոնդոնի Ազգային պատկերասրահը գործարկում է Մեծ Բրիտանիայի առաջին ազգային քաղաքացիական ասամբլեան խոշոր մշակութային հաստատության կողմից, ինչը առաջացնում է ինչպես գովասանք ժողովրդավարական նորարարության համար, այնպես էլ կտրուկ քննադատություն ավանդապաշտների կողմից, ովքեր կասկածի տակ են դնում, թե արդյոք հասարակության սովորական անդամները պետք է ազդեցություն ունենան աշխարհի ամենահեղինակավոր արվեստի հավաքածուներից մեկի վրա:
«NG Citizens» կոչվող նախաձեռնությունը կսկսվի հաջորդ ամիս, երբ հրավերներ կուղարկվեն Մեծ Բրիտանիայի չորս ազգերի 15,000 տնային տնտեսությունների: Քաղաքացիական վիճակախաղի գործընթացի միջոցով, որը ղեկավարում են Involve բարեգործական կազմակերպությունը և Sortition Foundation-ը, կընտրվի 50 մասնակից, որոնցից 20-ը վերջնականապես հինգ տարի կծառայի խորհրդատվական խմբում: Ասամբլեան խորհուրդներ կտա պատկերասրահի «նպատակի, առաջնահերթությունների և հանրային արժեքի» վերաբերյալ, սակայն ուղղակիորեն չի ընտրի ցուցահանդեսներ կամ արվեստի գործեր:theartnewspaper+2
Ազգային պատկերասրահի քայլը հաջորդում է հաջողված տարածաշրջանային նախաձեռնություններին, հատկապես Birmingham Museums Trust-ի քաղաքացիական ժյուրիին, որն ավարտվեց 2025 թվականի հունվարին: Այս 26-անդամանոց ժյուրին ավելի քան 30 ժամ քննարկումներից հետո մշակեց 20 առաջարկություն, ինչը օգնեց ձևավորել թրեստի հնգամյա ռազմավարական պլանը: Բիրմինգհեմի նախագիծը ցույց տվեց, թե ինչպես «թանգարանները պետք է ռիսկի դիմեն՝ ներգրավվածությունը խրախուսելու և ոգեշնչելու համար», ըստ ժյուրիի զեկույցի:museumsassociation+1
Սըր Գաբրիելե Ֆինալդին, Ազգային պատկերասրահի տնօրենը, նախաձեռնությունը ներկայացրեց որպես հաստատության կառավարման դերի կատարում. «Ազգային պատկերասրահի սրտում մեր կառավարումն է այն հավաքածուի, որը պատկանում է Մեծ Բրիտանիայի հանրությանը. մեր հիմնական նպատակն է մարդկանց և նկարները միավորելը»: Ջեյն Նոուլզը՝ հանրային ներգրավվածության տնօրենը, շեշտեց, որ սա ներկայացնում է «համագործակցություն» և ոչ թե խորհրդատվություն:fadmagazine+3
Նախաձեռնությունը առաջացրել է մշակութային մեկնաբանների կատաղի դիմադրությունը: Մելանի Մակդոնահը, գրելով The London Standard-ում, բողոքեց. «Ես չեմ ուզում, որ Ազգային պատկերասրահը հարցնի անհատների ընտրված խմբին, ներառյալ նրանց, ովքեր չունեն արվեստի գիտելիքներ կամ որևէ տեսակի մշակութային կրթություն, որոշել այն ցուցահանդեսները, որոնց ես մասնակցում եմ»:theartnewspaper
Գիյոմ Սերուտին՝ Christie's-ի նախկին գործադիր տնօրենը, LinkedIn-ում կասկածի տակ դրեց մեթոդաբանությունը և պնդեց, որ թեև ոչ այցելուներին հասնելը և հասանելիության ժողովրդավարացումը «էական առաջնահերթություններ» են, նա կասկածեց, որ «50 մասնակցից բաղկացած քաղաքացիական ասամբլեան, որն ընտրվել է քաղաքացիական վիճակախաղով, դրան հասնելու ճիշտ ճանապարհն է»:theartnewspaper
Թանգարանների խորհրդատու Մորիս Դևիսն այս քայլն անվանեց «բավականին արմատական Լոնդոնի ազգային թանգարանի համար, հատկապես այնպիսի մեկի համար, որը ավանդաբար այնքան էլ հաստատության մաս է, որքան Ազգային պատկերասրահը», միաժամանակ հարց բարձրացնելով, թե արդյոք սա ներկայացնում է կառավարման իրական փոփոխություն, թե «լսարանի ավելի բարդ հետազոտություն»:theartnewspaper
Բանավեճը արտացոլում է մշակութային քաղաքականության մեջ առկա ավելի լայն լարվածությունը փորձագիտության և ժողովրդավարական մասնակցության միջև: Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ մշակութային հաստատությունները հաճախ դեմ են հասարակության ներգրավվածությանը՝ մասնագիտական չափանիշների և գեղարվեստական ինքնավարության պահպանման հետ կապված մտահոգությունների պատճառով, հատկապես երբ մասնակցությունը կարող է կասկածի տակ դնել հաստատված պրակտիկան:scup+1
Ազգային պատկերասրահի քաղաքացիական ասամբլեան ներկայացնում է փորձնական դեպք այն բանի, թե արդյոք ժողովրդավարական կառավարումը կարող է գոյակցել կուրատորական փորձագիտության հետ խոշոր մշակութային հաստատություններում, ինչը պոտենցիալ նախադեպ է ստեղծում այլ բրիտանական թանգարանների համար, որոնք պայքարում են հանրային հաշվետվողականության և արդիականության հարցերի հետ: