არქეოლოგებმა უძველეს ქალაქ დარაში 1500 წლის მოზაიკა აღმოაჩინეს

არქეოლოგებმა სამხრეთ-აღმოსავლეთ თურქეთში, უძველეს ქალაქ დარაში აღმოაჩინეს თითქმის 1500 წლის მოზაიკა, რომელიც ტალღისა და წვეთის მოტივებითაა გაფორმებული. დაახლოებით 50 კვადრატული მეტრის ფართობის მოზაიკა, სავარაუდოდ, საცხოვრებელ ნაგებობას ეკუთვნოდა ამ ისტორიულად მნიშვნელოვან ბიზანტიურ სასაზღვრო ქალაქში.

ტალღისა და წვეთის მოტივის დიზაინი ამ კონკრეტულ მოზაიკაში

დარას მოზაიკაში გამოსახული ტალღის ნიმუში წარმოადგენს ხმელთაშუა ზღვის უძველესი ხელოვნების ერთ-ერთ ყველაზე მდგრად დეკორატიულ მოტივს, რომლის ფესვები ძვ.წ. მეხუთე საუკუნის ბერძნულ მოზაიკებამდე მიდის. ეს კონკრეტული ჩარჩოს დიზაინი, რომელიც ხასიათდება კონტრასტულ ფერებში შესრულებული სტილიზებული ტალღებით, განსაკუთრებით გავრცელებული იყო რომის იმპერიის მოზაიკებში, სადაც ის ჩვეულებრივ აჩარჩოებდა ცენტრალურ ფიგურულ ან გეომეტრიულ პანელებს. დარას ტალღოვანი ნიმუში მიჰყვება ამ კლასიკურ ტრადიციას, სადაც ხვეული ფორმები ქმნის რიტმულ ვიზუალურ ნაკადს მოზაიკის პერიმეტრის გარშემო.harvardartmuseums+1

ტალღის მოტივებს განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა დარას მსგავს ბიზანტიურ სასაზღვრო ქალაქებში, სადაც წყლის მართვა გადარჩენისთვის გადამწყვეტი იყო. ამ მოზაიკაში ტალღისა და წვეთის ნიმუშების კომბინაცია, სავარაუდოდ, ასახავს როგორც ესთეტიკურ ტრადიციას, ისე წყლის რესურსების ადგილობრივ მნიშვნელობას. ეს დეკორატიული არჩევანი უკავშირდება უფრო ფართო ელინისტურ-რომაულ მოზაიკის ტრადიციებს, სადაც ტალღოვანი საზღვრები დიზაინის ერთ-ერთ ყველაზე გავრცელებულ ელემენტს წარმოადგენდა და გვხვდებოდა საბერძნეთიდან ჩრდილოეთ აფრიკამდე. დარას მაგალითი გვიჩვენებს, თუ როგორ შენარჩუნდა ეს უძველესი მოტივი ბიზანტიურ პერიოდამდე, რაც აჩვენებს კულტურულ უწყვეტობას დეკორატიულ ხელოვნებაში, რეგიონში მიმდინარე პოლიტიკური ცვლილებების მიუხედავად.stockcake+1

ბიზანტიის სასაზღვრო თავდაცვითი ქალაქი

დარა დაარსდა 507 წელს იმპერატორ ანასტასიუს I-ის მიერ, როგორც კრიტიკული სასაზღვრო ციხესიმაგრე, რათა დაპირისპირებოდა სპარსეთის სასანიანთა დასაყრდენს ახლომდებარე ნუსაიბინში (ნისibis). სტრატეგიულად განლაგებული მესოპოტამიის დაბლობსა და ტურ აბდინის მთებს შორის, მარდინიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით დაახლოებით 30 კილომეტრში და თანამედროვე სირიის საზღვრიდან სულ რაღაც 7 კილომეტრში, დარა სწრაფად გადაიქცა პატარა დასახლებიდან რომაული მესოპოტამიის სამხედრო და ადმინისტრაციულ ცენტრად.museumofwander+2

ქალაქის თავდაცვითი მნიშვნელობა აშკარა იყო მის მასიურ საფორტიფიკაციო კედლებში, დიდ წყლის ცისტერნებში და ადგილმდებარეობის ფრთხილად შერჩევაში, რომელიც იყენებდა ბუნებრივ თავდაცვით მახასიათებლებს და კორდესის მდინარესთან წვდომას. თავისი აყვავების პერიოდში დარა (ასევე ცნობილი როგორც ანასტასიოპოლისი მისი დამფუძნებლის პატივსაცემად) დაახლოებით 40 000 ადამიანს იტევდა და არაერთი რომაულ-სპარსული კონფლიქტის მომსწრე გახდა, მათ შორის 530 წელს გამართული დარას ცნობილი ბრძოლის. ციხესიმაგრემ ისტორიის მანძილზე არაერთხელ გამოიცვალა მფლობელი — 573 წელს ოთხთვიანი ალყის შემდეგ სასანიანთა ხელში გადავიდა, რამაც, როგორც ამბობენ, ბიზანტიის იმპერატორი იუსტინე II შეშალა — სანამ საბოლოოდ არ მოექცა არაბთა კონტროლის ქვეშ 639-640 წლებში.turkisharchaeonews+5

წყლის მართვის დახვეწილი სისტემები

დარას წყლის მართვის დახვეწილი სისტემა მისი ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული საინჟინრო მიღწევაა, რამაც ციხე-ქალაქს საშუალება მისცა შეენარჩუნებინა თავისი დიდი სამხედრო გარნიზონი და სამოქალაქო მოსახლეობა ხშირი ალყების მიუხედავად. სისტემა მოიცავდა ცისტერნების, არხებისა და მილების რთულ ქსელს, რომელიც აგროვებდა, ინახავდა და ანაწილებდა წყალს მთელი დასახლების მასშტაბით. არქეოლოგიურმა გათხრებმა გამოავლინა 1500 წლის სასმელი წყლის არხი, რომლის სიგრძე 400 მეტრია, დაცული მასიური ორტონიანი ქვებით და მოწინავე ცემენტის მილების სადისტრიბუციო სისტემებით.dailysabah+1

წყლის ინფრასტრუქტურა ემსახურებოდა როგორც პრაქტიკულ, ისე თავდაცვით მიზნებს. როდესაც სასანიანთა ძალები ცდილობდნენ ქალაქის გაუწყლოებას კორდესის მდინარეზე კაშხლების აშენებით, რომაელი ჯარისკაცები იყენებდნენ თავიანთ შენახულ მთის წყალს, როგორც სტრატეგიულ რესურსს, რაც მათ საშუალებას აძლევდა გაეძლოთ ხანგრძლივი ალყისთვის. ბოლო აღმოჩენები მოიცავს აგორას მაღაზიების ქვეშ არსებულ წყლის არხებს, რომლებიც მიემართება მთავარი არხისკენ, რაც აჩვენებს, თუ როგორ ეფექტურად გადაჰქონდა სისტემას წყალი მთის ცისტერნებიდან საჯარო სივრცეებში, აბანოებსა და საცხოვრებელ ადგილებში. ერთი განსაკუთრებით შთამბეჭდავი ცისტერნა, რომელიც ახლახან გაითხარა და ადგილობრივად ცნობილია როგორც „ციხე“, ექვსი მეტრით უფრო ღრმაა, ვიდრე სტამბოლის ცნობილი ბაზილიკის ცისტერნა, რაც ხაზს უსვამს დარას წყლის ინჟინერიის გასაოცარ მასშტაბსა და დახვეწილობას.chasingthedonkey+3