Ուիլյամ Քենթրիջի քանդակների ամենամեծ ցուցահանդեսը Աֆրիկայից դուրս բացվել է Յորքշիրում

Հարավաֆրիկացի նկարիչ Ուիլյամ Քենթրիջի՝ իր հայրենիքից դուրս քանդակների ամենամեծ ցուցահանդեսը անցյալ շաբաթ բացվեց Յորքշիրի քանդակների այգում՝ նշանավորելով մշակութային կարևոր իրադարձություն ինչպես նկարչի, այնպես էլ հաստատության համար։ «Ձգողականության ուժը» ցուցահանդեսը, որը բացվել է հունիսի 28-ին և կգործի մինչև 2026 թվականի ապրիլի 19-ը, ներկայացնում է միջազգային ճանաչում ունեցող նկարչի գրեթե երկու տասնամյակի գործունեության ընթացքում ստեղծված ավելի քան 40 քանդակագործական աշխատանք։

Ցուցահանդեսը Հարավային Աֆրիկայից դուրս առաջին թանգարանային ներկայացումն է, որը կենտրոնանում է բացառապես Քենթրիջի քանդակների վրա՝ Յորքշիրը դարձնելով ժամանակակից աֆրիկյան արվեստի անսպասելի կենտրոն։ Այն տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ բրիտանական հաստատությունները ավելի ու ավելի են ուսումնասիրում իրենց գաղութատիրական ժառանգությունը և ձգտում են դիվերսիֆիկացնել իրենց ծրագրերը՝ դուրս գալով ավանդական եվրոպական և ամերիկյան ձայների շրջանակից։

Նոր պատվերները փոխակերպում են պատմական լանդշաֆտը

Ցուցահանդեսի կենտրոնական մասը «Թղթե երթ»-ն է՝ վեց մոնումենտալ գունավոր քանդակներ, որոնք ունեն մինչև հինգ մետր բարձրություն և վառ կարմիր, դեղին ու նարնջագույն երանգներ։ Ի սկզբանե ստեղծված դրամարկղային գրքի ձեռքով պատռված թղթերից՝ այս վեր խոյացող ձևերը այժմ շքերթ են կազմակերպում Յորքշիրի քանդակների այգու պատմական լանդշաֆտում՝ դարավոր կենու ցանկապատի ֆոնին։yorkshireeveningpost+1

«Գունավոր քանդակները մտորում էին այն մասին, թե ինչպես քանդակը տեսանելի դարձնել լանդշաֆտի ֆոնին», — ասել է Քենթրիջը Wallpaper ամսագրին։ Նկարիչը զարմացել է Յորքշիրի ամառային շոգից՝ նշելով, որ «ողջ ընթացքում անձրև և մառախուղ էր ակնկալում»։wallpaper

Քենթրիջի մինչ օրս ստեղծած ամենամեծ բրոնզե քանդակներից չորսը միանում են բացօթյա ինստալյացիային, ներառյալ երեքուկես մետր բարձրությամբ «Գլիֆ» («Glyph») աշխատանքները, որոնք պատկերում են քայլող կերպար՝ մեգաֆոն գլխով, ամպերսանդ և ձգվող կատու։ «Underground Gallery»-ի ներսում այցելուները հանդիպում են «Ինքնադիմանկար որպես սուրճի թեյնիկ» ֆիլմաշարի առաջին ինստիտուցիոնալ ցուցադրությանը, որը սկսվել է Covid-19-ի առաջին կարանտինի ժամանակ։yorkshirepost+2

Քանդակագործական պրակտիկայի ընդլայնում

Վերջին երկու տասնամյակների ընթացքում քանդակագործությունը դարձել է Քենթրիջի գեղարվեստական արտահայտչամիջոցի կենտրոնական տարրը՝ նրա երկչափ գծանկարները վերածելով եռաչափ ձևերի, որոնք հաճախ ծագում են տիկնիկային թատրոնից, ֆիլմերից և բեմական ռեկվիզիտներից։ «Ձգողականության ուժը» ցուցադրում է այս էվոլյուցիան 2007-ից 2024 թվականներին ստեղծված աշխատանքների միջոցով՝ օգտագործելով բազմազան նյութեր, այդ թվում՝ բրոնզ, պողպատ, ալյումին, թուղթ, ստվարաթուղթ, գիպս, փայտ և գտնված առարկաներ։ «Այս ցուցահանդեսը ցույց է տալիս գծված ուրվագծի կամ ստվերի անցումը դեպի քանդակ, և որ քանդակը գծանկարչության մի ձև է», — բացատրել է Քենթրիջը իր մոտեցման մասին։ysp+3

Ցուցահանդեսն այցելուներին առաջարկում է բազմազգայական ճանապարհորդություն Քենթրիջի քանդակագործական աշխարհով՝ համալրված ընկղմվող ֆիլմային ինստալյացիաներով։ Կենտրոնական պատկերասրահում երկու ֆիլմ՝ «Ավելի քաղցր նվագիր պարը» («More Sweetly Play the Dance») և «Օ՜, հավատալ մեկ այլ աշխարհի» («Oh To Believe In Another World»), ցուցադրվում են ցիկլային կերպով յոթ էկրանների վրա՝ ձգվելով ավելի քան 20 մետր և շրջապատելով դիտողներին երաժշտությամբ ու շարժումով։ Այս համապարփակ ներկայացումը արտացոլում է Քենթրիջի կողմից պատմության, քաղաքականության, գիտության, գրականության և երաժշտության մեծ պատումների վերաբերյալ հարցադրումները՝ միաժամանակ քննելով գաղութատիրության ժառանգությունը հարավաֆրիկյան յուրահատուկ հայացքի միջոցով։experiencewakefield+1

Քենթրիջի հիմնական թեմաները

Քենթրիջի աշխատանքը ուսումնասիրում է հինգ հիմնական թեմաներ, որոնք նրան զբաղեցրել են երեք տասնամյակ՝ համատեղելով քաղաքականը պոետիկի հետ՝ ստեղծելու արվեստ, որը միաժամանակ հզոր է և երկիմաստ։ Զբաղվելով այնպիսի ծանր թեմաներով, ինչպիսիք են ապարտհեյդը, գաղութատիրությունը և տոտալիտարիզմը, նա հաճախ իր աշխատանքը համակում է երազային, քնարական երանգներով կամ ինքնահեգնանքի կատակային դրվագներով։ Նրա պրակտիկայի կենտրոնում հիշողության գաղափարներն են, հատկապես անցյալի դժվարին, ցավալի փորձառությունների հետ կապված։sfmoma+2

Նրա արվեստը նավարկում է անորոշության և փոփոխվող իմաստների գոտում՝ արտացոլելով նրա անձնական երկընտրանքը՝ որպես սպիտակամորթ հարավաֆրիկացի նկարիչ, որը չի կարող ոչ Հարավային Աֆրիկան «սպիտակ» ներկայացնել, ոչ էլ խոսել «սևամորթների» անունից։ Էմանսիպացիան ծառայում է և՛ որպես թեմա նրա արվեստում, և՛ որպես դրա ձևի հիմքում ընկած սկզբունք։ Նրա աշխատանքը Հարավային Աֆրիկայի կոնկրետ համատեքստից վերածվել է ավելի համընդհանուր պատմությունների՝ ընդլայնվելով՝ ներառելով նրա սեփական ստուդիական պրակտիկան, գաղութատիրությունը Նամիբիայում և Եթովպիայում, ինչպես նաև հետհեղափոխական Ռուսաստանի մշակութային պատմությունը։ Իր ողջ կարիերայի ընթացքում Քենթրիջը պահպանել է իր հետաքրքրությունը «երկիմաստության, հակասությունների, անավարտ ժեստերի և անորոշ ավարտների քաղաքական արվեստի» նկատմամբ։themodern+2