MoMA sýnir endurgerða íbúðareiningu úr hinum táknræna Nakagin Capsule-turni í Tókýó

Listasafnið MoMA í New York sýnir nú fullkomlega endurgerða einingu úr hinum táknræna Nakagin Capsule-turni í Japan á sýningunni „The Many Lives of the Nakagin Capsule Tower“. Sýningin kannar 50 ára sögu byltingarkenndrar metabólískrar byggingar Kisho Kurokawa sem var rifin árið 2022 eftir að hafa staðið í Ginza-hverfinu í Tókýó frá árinu 1972.

Metabólísk framtíðarsýn Kisho Kurokawa

Kisho Kurokawa (1934-2007) var einn af fremstu arkitektum Japans og stofnfélagi metabólíska hreyfingarinnar árið 1960, sem gjörbylti arkitektúr í Japan eftir stríð. Kurokawa hafnaði fagurfræði iðnbyltingarinnar og aðhylltist heimspeki sem byggði á líffræðilegum meginreglum, þar sem arkitektúr var skoðaður sem lifandi lífvera sem þróast og aðlagast umhverfi sínu. Hann lýsti stíl sínum sem „samlífi“ (symbiotic) og útskýrði það sem „samtímis tjáningu andstæðra hluta á samlífslegan hátt“.sabukaru+1

Nakagin Capsule-turninn stendur sem fullkomnasta útfærsla á metabólískum meginreglum Kurokawa — bygging sem samanstendur af forsmíðuðum öríbúðareiningum sem hannaðar voru til að vera bætt við og skipt út eftir þörfum á líftíma byggingarinnar. Í bók sinni „Metabolism in Architecture“ lýsti Kurokawa einingunum sem „kyborg-arkitektúr“ þar sem „maður, vél og rými byggja nýjan lífrænan líkama sem fer yfir átök.“ Þessi nálgun greindi á milli mismunandi úreldingarhraða innan bygginga, sem gerði kleift að skipta út hlutum án þess að eyðileggja heildina — heimspeki sem sóttist mótsagnakennt eftir því að faðma breytingar á sama tíma og hún varðveitti samfellu. Þótt metabólíska hreyfingin hafi að mestu leyst upp snemma á áttunda áratugnum, hélt Kurokawa tryggð við þessar meginreglur allan sinn feril og aðlagaði þær síðar að sjálfbærri hönnun á síðari árum.britannica+3

Endurgerðarferli einingar A1305

Endurgerð einingar A1305, sem áður var staðsett á efstu hæð Nakagin Capsule-turnsins, var unnin af nákvæmni á sex mánuðum af skrifstofu Kisho Kurokawa í Japan áður en hún var flutt til New York með skipi fyrir varanlegt safn MoMA. Þessi fullkomlega endurgerða eining er í miðju sýningarinnar og býður gestum upp á sjaldgæft tækifæri til að upplifa arkitektúrsögu í raunstærð frekar en í gegnum teikningar eða ljósmyndir. Varðveisluteymið bjargaði eins mörgum upprunalegum innréttingum og mögulegt var og viðhélt ekta karakter einingarinnar á sama tíma og tryggt var að hún þjóni sem áþreifanleg tenging við metabólíska framtíðarsýn Kurokawa.archpaper+2

Endurgerð A1305 er aðeins ein af mörgum velheppnuðum sögum innan víðtækari varðveislustarfs. Þegar niðurrif varð óumflýjanlegt leiddu varðveislusinnar eins og Tatsuyuki Maeda frumkvæði að því að bjarga mörgum einingum, og alls var 23 einingum bjargað. Á meðan fjórtán einingar eru endurgerðar í upprunalegt horf með viðeigandi rafeindabúnaði frá þeim tíma (þótt ekki séu öll tæki lengur virk), hafa níu aðrar verið hreinsaðar niður í grunnbyggingu sína, sem gefur auðan striga fyrir nýja innanhússhönnun — viðeigandi þróun sem samræmist heimspeki Kurokawa um að „sönn fegurð liggi í hlutum sem breytast.“archpaper+2

Forsmíðuð tækni í íbúðarhúsnæði

Japan hefur orðið leiðandi á heimsvísu í nýsköpun á forsmíðuðum húsum, með háþróaðri nálgun sem stendur í skörpum andstæðum við vestrænar hugmyndir um forsmíðuð hús. Ólíkt mörgum löndum þar sem forsmíði er oft tengd við lægri gæði, eru japönsk verksmiðjuframleidd hús talin betri en hefðbundin hús, með víðtækum kerfum fyrir fjöldaaðlögun sem leyfa mikla þátttöku neytenda í hönnunarferlinu. Þessi nálgun þróaðist sem svar við einstakri húsnæðismenningu Japans, þar sem hús hafa að meðaltali 26 ára líftíma og fjölskyldur kjósa oft að byggja upp á nýtt frekar en að gera upp þegar þarfir þeirra breytast.dwell

Japanskur forsmíðaiðnaður sker sig úr með nokkrum sérkennum:

• Notendamiðuð hönnun sem gerir viðskiptavinum kleift að sérsníða heimili með stöðluðum íhlutum í gegnum tölvukerfijapanhousesp
• Samþætting markaðssetningar, hönnunar og gæðamiðaðra tækni í framleiðsluferlumdwell
• Viðnámsþróttur gegn náttúruhamförum með jarðskjálftaheldum byggingaraðferðumjapanhousesp
• Háþróuð tækninýjung, þar á meðal stafræn framleiðsla og BIM-forritonlinelibrary.wiley+1
• Áhersla á sjálfbærni með fyrirtækjum eins og Muji sem þróa forsmíðaðar lausnir sem bregðast við öldrun þjóðarinnar í Japan á sama tíma og þau innleiða mikla hitaeinangrun og vistvæn efniarchimodulaire

Stórir framleiðendur eins og Daiwa House, Sekisui House og Misawa Homes hafa hlotið alþjóðlega viðurkenningu fyrir nýstárlegar nálganir sem spanna allt frá upphaflegri hönnun til háþróaðrar tækni og vandaðs handverks. Þessi fyrirtæki sýna ótrúlega aðlögunarhæfni í kjölfar náttúruhamfara á sama tíma og þau vinna að núlllosun og sjálfbærri framtíð.linkedin

Uppgangur og fall Nakagin Capsule-turnsins

Niðurrif Nakagin Capsule-turnsins hófst 12. apríl 2022 og markaði endalok 50 ára arkitektúrtilraunar sem náði aldrei að fullnýta metabólíska framtíðarsýn sína. Þrátt fyrir nýstárlega hugmynd Kurokawa um að einingum yrði skipt út á 25 ára fresti, þýddu fjárhagslegar takmarkanir að þessi endurnýjun átti sér aldrei stað, sem leiddi til versnandi ástands. Niðurrifsferli turnsins var kerfisbundið — fyrst var tæmt innan úr honum, asbest fjarlægt, síðan 140 forsmíðuðu einingarnar losaðar áður en steyptur kjarninn var loks rifinn.dezeen+2

Fyrir niðurrifið hafði varðveislustarf staðið yfir síðan 2006, þegar fyrsta atkvæðagreiðslan um að rífa bygginguna fór fram. Þrátt fyrir herferðir arkitektúrsagnfræðinga sem litu á turninn sem „kristöllun á víðtækri menningarlegri hugsjón“ og „öfluga áminningu um leiðir sem ekki voru farnar“, réðu efnahagslegar staðreyndir för. Heita vatninu var lokað árið 2010 og árið 2021 voru aðeins 20 leigjendur eftir. Þótt ekki væri hægt að bjarga allri byggingunni tókst varðveislusinnunum að bjarga 23 einingum frá eyðileggingu. Þessar björguðu einingar þjóna nú sem sendiherrar framtíðarsýnar Kurokawa — sumar eru endurgerðar í upprunalegt horf á meðan aðrar eru endurhugsaðar í nýjum tilgangi, sem uppfyllir kaldhæðnislega metabólísku meginregluna um aðlögun og endurnýjun sem byggingin sjálf náði aldrei að uppfylla.daily.jstor+2