ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովը փորձություն է Ռյուտեի համար, քանի որ Թրամփը պահանջները տեղափոխում է «հավատարմության» դաշտ

Մինչ ՆԱՏՕ-ի 32 անդամ պետությունների ղեկավարները պատրաստվում են հուլիսի 7-8-ը հավաքվել Անկարայի Բեշթեփե նախագահական համալիրում, գլխավոր քարտուղար Մարկ Ռյուտեն կանգնած է իր գրեթե երկամյա պաշտոնավարման ամենավտանգավոր պահի առաջ. պահպանել Միացյալ Նահանգները դաշինքի կազմում, մինչդեռ նախագահ Թրամփը իր պահանջները պաշտպանական ծախսերից տեղափոխում է մի բանի, որն ավելի դժվար է չափել՝ հավատարմության։

Փողից դեպի հավատարմություն

Թրամփին կառավարելու Ռյուտեի ռազմավարությունը վաղուց հիմնված է շողոքորթության և ֆինանսական թվերի վրա։ Հունիսի վերջին Սպիտակ տանը կայացած հանդիպման ժամանակ Նիդեռլանդների նախկին վարչապետը ներկայացրեց մի գծապատկեր՝ «Թրամփի տրիլիոնը» ոսկեգույն տառերով, որտեղ նախագահին վերագրում էր 2017 թվականից ի վեր եվրոպացի դաշնակիցների և Կանադայի կողմից պաշտպանական ծախսերի 1,2 տրիլիոն դոլարով կուտակային աճը։ Ռյուտեն պնդում էր, որ այդ գումարը ներկայացնում է բեռի բաշխման պատմական տեղաշարժ, որը պայմանավորված էր Թրամփի ճնշմամբ իր երկու ժամկետների ընթացքումpolitico+3։

Սակայն Թրամփը անտարբեր մնաց։ Նախագահը լրագրողներին ասաց, որ հիասթափված է, որ ՆԱՏՕ-ի դաշնակիցները հրաժարվել են աջակցել ԱՄՆ-ի գլխավորած ռազմական արշավին Իրանի դեմ, որը սկսվել էր Իսրայելի հետ միասին՝ առանց եվրոպացի գործընկերների հետ խորհրդակցելու։ «Ես պարզապես հավատարմություն եմ ուզում», — ասել է Թրամփը՝ ըստ Associated Press-իscmp+4։

Էրդողանի դերը

Թրամփը ակնարկեց, որ գուցե ընդհանրապես բաց թողներ գագաթնաժողովը, եթե այն չհյուրընկալեր Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը։ Թուրքիայի արտգործնախարար Հաքան Ֆիդանը կրկնեց այդ ձևակերպումը՝ ասելով, որ Թրամփի մասնակցությունը հնարավոր է դարձել Թուրքիայի հյուրընկալողի դերի շնորհիվ։ Այս դինամիկան ընդգծում է ինչպես Էրդողանի անձնական հարաբերությունները Թրամփի հետ, այնպես էլ դաշինքի նկատմամբ ԱՄՆ-ի հանձնառության փխրունությունըcnbc+4։

Գագաթնաժողովը կլինի ԱՄՆ գործող նախագահի առաջին այցը Թուրքիա 2015 թվականից ի վեր, և ակնկալվում է, որ Էրդողանը կօգտագործի այս առիթը՝ իրեն որպես գլոբալ իշխանության միջնորդ ներկայացնելու համար, որն ի վիճակի է կամրջել Վաշինգտոնի և նրա եվրոպացի գործընկերների միջև առկա անդունդըcfr+1։

Անկարայի խաղադրույքները

Չնայած լարվածությանը, ՆԱՏՕ-ի դեսպաններն արդեն հաստատել են հռչակագրի նախագիծը, որում առաջնորդները, այդ թվում՝ Թրամփը, ըստ Reuters-ի, կհաստատեն «երկաթյա հանձնառություն» կոլեկտիվ պաշտպանության վերաբերյալ՝ 5-րդ հոդվածի համաձայն։ Դաշնակիցները նաև պատրաստվում են 2026 թվականի համար 70 միլիարդ եվրոյի ռազմական օգնություն խոստանալ Ուկրաինային։ Գագաթնաժողովի բացման օրը պաշտպանական արդյունաբերության ֆորումը կկենտրոնանա ՆԱՏՕ-ի պաշտպանական ներդրումների 5 տոկոս թիրախին հասնելու ուղղությամբ առաջընթացի վրաreuters+1։

Այնուամենայնիվ, պաշտոնական օրակարգը կարող է ստվերվել չլուծված հարցով, թե արդյոք միայն ֆինանսական պարտավորությունները կարող են բավարարել մի նախագահի, որն այժմ ավելի անձնական բան է պահանջում։ Ինչպես նշել է Just Security-ի վերլուծաբաններից մեկը, Անկարա տանող հարցը պարզ է. «Արդյո՞ք Թրամփը կընդունի հաղթանակը»wsj+2